Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

പതറി പോയി. കൈ വിടുവിക്കാതെ അവളവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.

“സാരമില്ല.. എനിക്കൊരു ദേഷ്യവുമില്ല...”

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വെള്ളം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവനവളെ നോക്കുകയാണ്.

“ഞാൻ ചെയ്തതൊക്കെ അപരാധമാണ്.. പൊറുക്കാനാവാത്തത്..”

“അതൊന്നും ഇനി ആലോചിക്കേണ്ട..”

“അവൻ നിന്നെ കേറിപ്പിടിക്കാനും കാരണം ഞാനാണ് അച്ചൂ.. മില്ലിൽ വച്ചുള്ള ചൂത് കളിയിൽ നിന്നെയെനിക്ക് പണയം വെക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷെ.. പക്ഷെ ഒരിക്കലും സ്വബോധത്തോടെയല്ല ഞാൻ..”

പ്രസാദ് തുറന്നു പറഞ്ഞതും കരച്ചിലിന്റെ ശക്തി കൂടി.

അശ്വതിക്ക് പെട്ടെന്ന് എന്തെന്നറിയാത്ത ടെൻഷനും സങ്കടവും വന്നു. ഇന്നലെ ഉറപ്പായിരുന്ന കാര്യമാണ്. പക്ഷെ ഭർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തളർന്നു.

അറിയാം അവൾക്ക്, പ്രസാദ് മനപൂർവം അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്ന്. പക്ഷെ മദ്യപാനം കൂടി വരുന്നത് അന്നേ താൻ വിലക്കിയതാണ്. പക്ഷെ കേട്ടില്ല.

കരച്ചിൽ ആശ്വസിപ്പിക്കാനൊന്നും ശ്രമിച്ചില്ല എങ്കിലും അവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ച കൈകളെ ഇളക്കാത മൗനമായി ഇരുന്നു.

ഒരു ഭാര്യക്ക് കേൾക്കാനാവാത്തത് കേട്ടതിന്റെ പതർച്ചയിൽ എന്തോ ഒരുതരം മൂകത.

“അച്ചൂ നിനക്കെന്നോട് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ..?”

അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ദയനീയമായി അവൻ ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് പെട്ടെന്നൊരുത്തരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും മനസ്സിൽ നൂറായിരം കാര്യങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

പക്ഷെ അവവളുടെ എന്തെന്നറിയാത്ത മൗനം അവനെ കൂടുതൽ തളർത്തുന്നത് പോലെ.

“അച്ചൂ..!”

“ഏട്ടനെന്നോടും ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ലേ.. അപ്പോ ഇത് ഞാനും ക്ഷമിക്കണ്ടേ..?”

ഓർത്തെടുത്തത് പോലെയാണ് അവൾ സംസാരിച്ചത്.

“ഒരു പക്ഷെ ഏട്ടൻ എന്നോട് കാണിച്ച തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷയാകും ഇപ്പൊ അനുഭവിക്കുന്നത്. എനിക്കും കിട്ടി ഇന്നലെ..”

ഒരു കുസൃതിയുടെ ലാഘവത്തോടെ അവളത് പറയുമ്പോൾ പ്രസാദിന് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരാശ്വാസമാണുണ്ടായത്.

“കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇനി അതോർക്കേണ്ട..”