Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമാണ് അശ്വതി ഫ്രീയായത്.

ഓർക്കുന്നത്, പ്രസാദിന്റെ ഏറ്റു പറച്ചിലാണ്. മാധവേട്ടനുമായുള്ള ബന്ധത്തെ പൂർണമായും അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്ന്. ഒരു പക്ഷെ ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തോട് കൂടി ഏട്ടൻ പൂർണമായും നിസാഹായനായി മാറിയിട്ടുണ്ട്.

അതാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞത്.

പാവത്തിനിപ്പോ ഞാൻ ഒഴിവാക്കുമോ എന്നുള്ള പേടിയാണ്.

പാടില്ല.. ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി സ്നേഹിച്ചതും പ്രണയിച്ചതും പ്രസാദേട്ടനെയാണ്. എന്നും എന്റെ കൂടെ വേണം.

മാധവേട്ടനോടൊപ്പം..!!

ഇളയ കൊച്ചിന് പുറമെ ചിന്നുമോളും അൽപ നേരത്തെ ഉച്ച മയക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോൾ അശ്വതി പ്രസാദിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“അച്ചൂ, കറന്റ് പോയോ..?”

“ദേ ഇപ്പൊ പോയി..”

“മ്മ്..”

“ഏട്ടാ.. ഇനിയെങ്ങനെയാ പ്ലാൻ..? ജോലിക്ക് പോകുന്നുണ്ടോ..?”

“പോണം.. എത്ര നാളായി ഇവിടിങ്ങനെ..”

“മാധവട്ടനോട് പറയണോ. ജോലിക്ക് വേണ്ടി..?”

“അങ്ങേര് സഹായിക്കുമോ..?”

“നോക്കാം.. പറഞ്ഞു നോക്കാം.. പിന്നെ പഴയത് പോലെ കുടിയിലേക്ക് പോകുവെന്നും ചെയ്തേക്കരുത്. അല്പമൊക്കെ മതി..”

“മ്മ്..”

“എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല.. ഏട്ടന്റെ ശരീരം ശ്രദ്ധിക്കാനാ പറഞ്ഞത്. മുൻപും എനിക്ക് വേണ്ടി നിർത്തിയിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ..”

“മ്മ്..”

അവന്റെ മൂളലിൽ അല്പം ദയനീയത കലർന്നിരുന്നു.

“ഞാൻ മാധവേട്ടനെ നോക്കിയിട്ട് വരാം.. കറന്റ് വന്നാ പറഞ്ഞേക്കണേ..പണിയുണ്ട്..”

“ശെരി പോയി വാ..”

പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞയച്ചു. ഒരു വേള അശ്വതിക്കും ആശ്ചര്യം തോന്നിപോയി.

“ഡോറിനു മുട്ടിയിട്ട് വരണം ട്ടൊ..”

എങ്കിൽ പിന്നെ അൽപം പോലും ചമ്മല് കാണിക്കാതെ അവൾ പറഞ്ഞു.

പ്രസാദ് മനസ്സിനെ ദൃഢപ്പെടുത്തുകയാണ്.

കേട്ട വാക്കുകൾ മുള്ളുകളായിരുന്നെങ്കിലും ഹൃദയത്തിന് ചുറ്റും കോട്ട കെട്ടുകയാണ്, തനിക്ക് ഇനി സ്വാർത്ഥ ഭാവങ്ങളോ അവകാശ വാദങ്ങളോ കാണിക്കാനോ പറയാനോ കഴിയില്ലെന്ന തരത്തിൽ.

താലി കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ