Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]
മാധവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർന്നു ചേർന്ന് നിന്നു.
അയാളുടെ കൈ ചേർന്നത് അവളുടെ മുതുകിൽ ബനിയൻ കീറിയ ഭാഗത്തും. സത്യത്തിൽ അയാൾ സ്തംഭിച്ചു പോയി. ക്ഷീണിതായി മുഖമുയർത്തിയെ അശ്വതിയെ നോക്കുമ്പോൾ, കവിളത്തു വിരൽപ്പാടുകളും, മുറിഞ്ഞ ചുണ്ടും..!!
കോപം കൊണ്ട് മാധവന്റെ നരവുകൾ പൊട്ടാൻ ബാക്കിയില്ലാത്തത് പോലെ, അയാൾ അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച് ലോറെൻസിന്റ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു.
“അ.. അത് മുതലാളി..”
അവൻ വാക്കുകൾ തപ്പി തടഞ്ഞു കൊണ്ട് മുന്നിലേക്ക് വരുമ്പോൾ രണ്ടിലൊന്ന് ഉറപ്പിച്ച ഭാവത്തോടെ പുറകിൽ സൂക്ഷിച്ച കത്തിയെടുത്തു ഒറ്റ വീശ്..!
“ധപ്..!!”
മാധവന്റെ ബലമായ കൈപ്പിടിയിൽ അവന്റെ കൈത്തണ്ട കുരുങ്ങി. അശ്വതിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ച കയ്യിളക്കി വലിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ കഠിനമായ പ്രഹരം..!
“പ് ഠപ്...!!”
കൃത്യം ലോറെൻസിന്റെ ചെവിത്തല മൂടിക്കൊണ്ട് കൈത്തലം പതിഞ്ഞതും. ചുരുണ്ടു കൂടിയവൻ തറയിലേക്ക് വീഴുകയായിയുന്നു.
കണ്ണടിച്ചു പോയെന്ന് തോന്നിയ ലോറെൻസിനു ചെവിയും കേൾക്കുന്നില്ല. താഴെ വീണു കിടന്ന് ഞെരങ്ങുകയാണ്.
അശ്വതിയെ നോക്കുമ്പോൾ, ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട് ഒരു തരം പേടിയോടെ വിറച്ചു നിൽക്കുന്നു. കീറിപ്പോയ ബനിയൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട്.
വിടർന്നു ഭംഗിയുള്ള ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഇത്രയധികം വെള്ളം, മാധവനിത് രണ്ടാമത്തെ തവണയാണ് കാണുന്നത്. ഒന്നവളെ നേടാനായിരുന്നെങ്കിൽ രണ്ടാമത്തേത് രക്ഷപ്പെടുത്താൻ.
കവിളത്തെ പാട് കാണുമ്പോൾ അരിശം ഇരട്ടിക്കുകയാണ്.
“നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം പോലും ഇനി എനിക്കാണ്..!”
പറഞ്ഞ വാക്ക് ഓർമ്മവരുമ്പോൾ, മാധവനവൾക്ക് നേരെ വിരലുകൾ നീട്ടി. അശ്വതി അയാളുടെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. തലയിലൊരു മുത്തം കൊടുത്ത് ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് അശ്വതി ശെരിക്കും യഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് വന്നത് തന്നെ.
ഒരാനയുടെ സംരക്ഷണം തോന്നിയ
💬 Comments
View all comments