Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും നീ കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും..”

അവൻ കണ്ണ് മിഴിച്ചു.

“അശ്വതി ഇനി നിന്റെ പെണ്ണല്ല... അവളെപ്പോലെയൊരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കാനും പോറ്റാനുമുള്ള ഭാഗ്യം നിനക്കില്ല.. കണ്ടില്ലേ ഞാനവളെ പോറ്റുന്നത്..”

മാധവന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവന് തല താഴ്ത്തേണ്ടി വന്നു.

“ഇതാ.. ഇതാണ് നീയും അവളുമായുള്ള ബന്ധം..”

അശ്വതിയുടെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് അഴിച്ചെടുത്ത ചരട് താലി അയാൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു.

തീർത്തും ഞെട്ടിപ്പോയ പ്രസാദ് ഒരു വേള അതിൽ തന്നെ നോക്കി മൗനമായി.

“നിന്റെ മുന്നിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ വെക്കാം.. ഒന്നുകിൽ അവളുടെ മേലേ യാതൊരു അവകാശങ്ങളുമില്ലാത്ത പേരിനൊരു ഭർത്താവായി മാത്രം നിനക്കിവിടെ കഴിയാം..!”

ഈശ്വരാ...!

“അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് വേണ്ടുന്ന പൈസ ഞാൻ തരാം.. അതും കൊണ്ട് നാട് വിട്ടു പോണം..!”

പ്രസാദിന്റെ ബോധം മറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തളർച്ചയോടെ അയാളെ നോക്കി. കേട്ടത് ഈ ആയുസ്സിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തത്.

“എന്തു വേണം..?”

മാധവന്റെ സ്വരം അവന്റെ തലയിൽ ഇടിത്തീ പ്രഹരം പോലെ വന്നു പതിയുകയാണ്.

“എനിക്ക്.. എനിക്ക്..”

അവൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിക്കി.

“ആലോചിക്കാനൊന്നും സമയമില്ല.. ഇപ്പൊ പറയണം.”

“ഞാൻ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞോളം..”

“എങ്കി ശെരി.. അവളെ ഇനി ഭാര്യയായി കാണേണ്ട.. സമ്മതമാണോ..?”

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“പറയ്.. സമ്മതമാണോ..?”

“മ്മ്..”

ഇടർച്ചയോടെ അവന് മൂളേണ്ടി വന്നു. അശ്വതിയെ കാണാതെ ജീവിക്കാനാവില്ലെന്ന സത്യം അവന്റെ മനസ്സിൽ അന്നേ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.

“പിന്നെയൊരു കാര്യം, ഇന്ന് രാത്രി ഞങ്ങടെ ആദ്യരാത്രിയാണ്..!”

പ്രസാദ് തീർത്തും നിശ്ചലനായി മാറിയ അവസ്ഥ.

“ഇന്ന് രാത്രിയിൽ കല്യാണ പെണ്ണായി ഒരുങ്ങുന്ന