അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3

Aliyunna Pathivrithyam Part 3 | Author : Ekalavyan

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com]

[കഥയെ കഥയായി കണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റുന്നെങ്കിൽ ആസ്വദിക്കുക. കഥയുടെ സിൻക് വിട്ടു പോയെങ്കിൽ കഴിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു..]

ഞായറാഴ്ച രാവിലെ,

പ്രസാദിനെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കേണ്ട ദിവസമായത് കൊണ്ട് മാധവൻ അയാളുടെ തിരക്കുകൾ മാറ്റിവച്ചിരുന്നു. എണീറ്റിട്ടും ബെഡിൽ തന്നെ കിടക്കുകയാണ്.

ഓർക്കുന്നതെന്തെന്നാൽ പ്രസാദിനെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കേണ്ടതിനെ കുറിച്ചും. അവളെയൊന്ന് വരുതിയിൽ വരുത്തുമ്പോഴേക്കും പ്രസാദിന്റെ ശാരീരിക മാറ്റങ്ങൾ അവളെ സ്വാധീനിചേക്കുമോ എന്നുമുള്ള പേടി.

അശ്വതി ആ സമയം ചിന്നുമോളെ സ്‌കൂളിലയച്ച് പ്രസാദിനെ കുളിക്കാൻ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു. വാക്കറിൽ അത്യാവശ്യം നടക്കാനും നിൽക്കാനും അവന് പറ്റുന്നത് കൊണ്ട് അവൾക്കധികം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.

മദ്യപിച്ച് കൂമ്പ് വാട്ടിയ, അവന്റെ ചുരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ലിംഗം കാണുമ്പോൾ ഒരു താരതമ്യ ചിന്തയാണ് അവളിൽ ഉടലെടുത്തത്.

ഓർമ വന്നത് മാധവന്റെ ആറിഞ്ച് വരുന്ന തടിമാടൻ ലിംഗത്തെയാണ്. മനസ്സിൽ നിന്ന് മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അതൊരു വ്യാധിയായി മാറുമോ എന്നൊരു തോന്നൽ. അത് തരുന്ന സുഖമാണെങ്കിൽ അനിർവചനീയം..!

അശ്വതിയുടെ ചിന്തകളിൽ മാധവനെന്ന വലയം രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയെന്നതിന്റെ സൂചനകൾ ഉണ്ടാവുകയാണ്.

ചിന്തകളെ ഒരു വിധം അകറ്റി, പ്രസാദിനെ കുളിപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബെഡിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് അവന് വേണ്ട ഡ്രെസ്സുകൾ ഉടുപ്പിക്കുകയാണ് അശ്വതി. അവളെ കണ്ട് താനൊരു ഭാഗ്യം ചെയ്താവാണെന്ന് സന്തോഷിക്കുകയാണ് പ്രസാദും.

“അച്ചൂ.. മാധവേട്ടൻ എണീറ്റോ..?”

അല്പമൊരു ഞെട്ടൽ തോന്നിയിടത്തു നിന്ന് അവളത് മറച്ചു വച്ചു. മാധവന്റെ പേര് കേൾക്കുന്നത് ഇപ്പൊ ഒരു പേടിയാണ്. മുൻപുണ്ടായത് പോലെയുള്ള പേടിയല്ല. അയാളുമായി ഒരു വഴി വിട്ട ബന്ധം തുടങ്ങിയെന്ന വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ തന്റെ ഭർത്താവ് അറിയുമോ എന്നുള്ള പേടി.

“അ..അറിയില്ല ഏട്ടാ.. നേരത്തെ എണീറ്റിട്ടില്ല..”

“വൈകുമോ..?”

“ഇല്ലായിരിക്കാം..”

“ഇന്ന് ആശുപത്രിയിൽ പോവേണ്ട കാര്യം നീ മാധവട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ..?”

“പിന്നെ പറയാതെ..”

“മ്മ്..”

“അയാൾ എന്തായാലും വരും. ഞാൻ ഭക്ഷണം കൊണ്ടു വരാം..”

അതും പറഞ്ഞവൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

അശ്വതിയുടെ ആത്മ വിശ്വാസമുള്ള വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ പ്രസാദിന് എന്തോ ഒരു പേടി..!

മാധവന്റെ മുറി അടഞ്ഞിട്ടാണുള്ളത്. പോയി വിളിക്കണോ എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അതൊരു പണിയാകുമെന്നോർത്ത് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു. പ്രസാദിന് വേണ്ട ഭക്ഷണം എടുത്ത് തിരികെ വരുമ്പോ മാധവന്റെ മുറി തുറന്നിട്ടുണ്ട്. ചെറുതായി ഉയർന്ന നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അവൾ പ്രസാദിനരികിലെത്തി.

“ഏട്ടാ.. ഇത് കഴിക്ക്..”

റൂമിലേക്ക് പോയി മറഞ്ഞ അശ്വതിയുടെ പിൻഭാഗം മാധവൻ കണ്ടിരുന്നു. പ്രസാദിനെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ തന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവളാണെന്ന് ബോധിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളിലൊരു ത്വര .

“അശ്വതീ...”

മാധവന്റെ ഗംഭീര്യമാർന്ന വിളി. അധികാരവും അതിലുപരി അധിപത്യവുമുണർത്തുന്ന ശബ്ദം ഇരുവരുടെയും കാതുകളിൽ ചെന്ന് പതിച്ച സമയം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുകയാണ് അശ്വതിയും പ്രസാദും.

“അശ്വതി ഇങ്ങ് വന്നേ..”

വീണ്ടുമുയർന്ന മാധവന്റെ സ്വരത്തിൽ പ്രസാദിന് ചെറുതായി പേടി തോന്നി. അവനെ നോക്കി വിളറുവാണ് അശ്വതിയും.

“ഏട്ടാ ഞാനിപ്പോ വരാം..”

“അയാളുടെ മുറിയിലേക്കാണോ നിന്നെ വിളിക്കുന്നെ..?