Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

നിങ്ങൾ എന്തായാലും ആഗ്രഹിച്ചത് നടന്നില്ലേ..”

“അങ്ങനെയാണോ നീ കണ്ടത്..?”

“ഇനിയുമെനിക്കിതിനാവില്ല.. പ്ലീസ്..”

‘ശരീര ആഗ്രഹം മാത്രമല്ല അശ്വതി. നിന്നെ.. നിന്നെ എല്ലാത്തരത്തിലും എനിക്ക് വേണം.. ഞാൻ നോക്കാം നിന്നെ പൊന്നു പോലെ..”

ഒരു വേള എന്തു പറയണമെന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് കിട്ടിയില്ല.

“നീ അവന് ഭക്ഷണം കൊടുത്തിട്ട് വാ..ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടാകും.”

“പ്ലീസ്..”

“പറ്റില്ല.. എന്റെ കുറച്ചെങ്കിലും എന്റെ കൊതിയടങ്ങാതെ ഞാൻ പോകില്ല.. നീ വേഗം ഭക്ഷണം കൊണ്ടു കൊടുത്തിട്ട് വാ..”

അയാളുടെ നിർബന്ധനയുടെ സ്വരത്തിനു മുന്നിൽ അവൾ പകച്ചു. പാത്രത്തിലാക്കി വച്ച ഭക്ഷണം എടുത്ത് വേച്ചു വേച്ച് മുറിയിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്.

“പിന്നെയ്.. അധികം വൈകേണ്ട.. എന്നെ അങ്ങോട്ട് വരുത്തുന്നത് അത്ര നല്ലതാകില്ല..”

ആ വാക്കുകൾക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടി വന്ന അശ്വതിയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു.

പ്രസാദിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പിടി കിട്ടാതെ ഉഴലുകയാണ് അവളുടെ മനസ്സ്.

“അച്ചൂ..എന്താ ഒരു മൂഡ് ഓഫ്‌..?”

“ഏയ്‌ ഒന്നുമില്ലേട്ടാ..”

“മാധവേട്ടൻ എവിടെ..?”

“ആവോ.. അവിടെ എവിടെങ്കിലും ഉണ്ടാകും.”

അവളുടെ സ്വരത്തിൽ അൽപം ഈർഷ്യ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“കണ്ടില്ലേ നിങ്ങൾ..?”

“ഇല്ല..”

“മുറിയിലാണോ..?”

“ആവും..”

പ്രസാദ് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവൾ പാത്രവുമായി എഴുന്നേറ്റു.”

“ഏട്ടാ.. എനിക്ക് കുറച്ച് പണികളുണ്ട്.. വേണേൽ ഒന്ന് മയങ്ങിക്കോ..”

“എന്താ പണി..?”

“തുണികൾ തിരുമ്പണം. പാത്രങ്ങൾ കഴുകണം..”

“ആ നീ തീർന്നിട്ട് വാ..”

“വൈകും..”

“മ്മ്..”

സംശയം ഉളവാക്കുന്ന അവളുടെ മറുപടികൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ സൗമ്യമായി തന്നെ സംസാരിച്ചു.

“ഈ ഡോർ അടക്കണോ..?”

പോകാൻ നേരം അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ അവനൽപം പന്തികേട് തന്നെ തോന്നി.

“വേണ്ട..”

“ഉം..”

ഉള്ളിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ മൂളിയ ശേഷം അവൾ വാതിൽക്കൽ നിന്നും മറഞ്ഞു. തന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ ഏട്ടന് സംശയം തോന്നിക്കാണുമോ എന്നവൾ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു.

മാധവൻ അടുക്കളയിൽ തന്നെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇതെന്തിന്റെ ഭ്രാന്താണ് എന്നെ കൊലക്ക് കൊടുക്കാൻ..

സങ്കടത്തോടെ അവൾ മനസ്സിൽ പിറു പിറുത്ത് കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കാതെ പാത്രം സിങ്കിൽ വച്ച് ടാപ് ഓൺ ചെയ്തു.

“എത്ര നേരമായെടി പോയിട്ട്..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മാധവൻ