Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

പേടിയിൽ അവളുടെ കൃഷ്ണമണികളുടെ ചലനം വേഗത്തിലായി.

“അശ്വതി, നീ സമ്മതിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാനുമായുള്ള രതി നിമിഷങ്ങളെല്ലാം നീയും ഞാനായി ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതിൽ നാണക്കേടോ മാനക്കേടോ ഒന്നും വേണ്ട. അവന് നിന്നെ നോക്കാൻ പ്രാപ്തിയില്ല. അത്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കുന്നു. ഇഷ്ടം കൊണ്ട്..”

മനസ്സിലായോ..??”

കേട്ടത് അംഗീകരിക്കാനാവാതെ അയാളെ തള്ളി നീക്കി. കവിളിലെ നനവ് സാരിതലപ്പിൽ ഒപ്പിയെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ നേരം മാധവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തിച്ചു.

“നീ രാത്രി വാ.. നമുക്ക് സംസാരിക്കാം..”

കേട്ട ഭാവം വെക്കാതെ അവൾ അയാളുടെ കൈ വിടുവിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ചിന്നുമോൾ വരാനുള്ള നേരമായത് കൊണ്ട് അവളെ കൂട്ടാൻ വേണ്ടി അശ്വതി ഇറയത്തേക്ക് ചെന്നു. നീറുന്ന മനസുമായി കൊച്ചിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന അശ്വതിയുടെ ചിത്രം മാധവന്റെ മനസ്സിൽ പതിയുകയാണ്.

സ്കൂൾ ബസിറങ്ങി ഓടി വരുന്ന ചിന്നുമോളെ എടുത്തുയർത്തി ഉമ്മകൾ നൽകികൊണ്ട് സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് പാവം.

“അമ്മ കരഞ്ഞോ..?”

ചിന്നുമോളുടെ പൊടുന്നനെയുള്ള ചോദ്യം അവളുടെ ആഴത്തിലാണ് പതിഞ്ഞത്.

“ഏയ്‌.. ഇല്ല മോളെ..”

“പിന്നെ ഇതൊ..?”

മിഴികൾക്ക് താഴെയുള്ള നനവിൽ തൊട്ടുകൊണ്ടാണ്ചിന്നുവിന്റെ ചോദ്യം.

“അ.. അത് കണ്ണിൽ പൊടി പോയതാ..”

എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ച്, അവൾ കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മാധവൻ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്.

അയാൾ ചിന്നുമോളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു.

“മോളെ.. നന്നായി പഠിക്കുന്നില്ലേ..?”

“ണ്ട്..അങ്കിളേ..”

“മിടുക്കി..!വരുമ്പോ എന്താ വേണ്ടേ..? ഐസക്രീം കൊണ്ടു വരട്ടെ..?”

“ആ വേണം..”

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൊച്ചിന്റെ പുറത്ത് തട്ടി പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അശ്വതിയുടെ  മുഖവും അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ദേഷ്യ ഭാവം തന്നെയാണ്. അവളെ അടക്കിയെ മതിയാവു..!!

സാഹചര്യങ്ങളെ അതിന്റെ പൂർണതയിൽ മനസിലാക്കിയ പ്രസാദിന് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ തല പുകയുകയാണ്. തന്റെ പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മാധവൻ..! അവളെയും കൊണ്ട് ഇനി എവിടേക്ക് മാറിയാലും അയാൾ വെറുതെ വിടുമോ..? കാര്യങ്ങൾ ഇത്രയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക്. ഒരു പോംവഴിയും കിട്ടാതെ, അശ്വതി പറഞ്ഞത് പോലെ ഇതൊക്കെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്..?

ശെരിയാണ് അയാൾ ഇനി അവളെ വിടില്ല. ഞാൻ ഇവിടുന്ന് എണീറ്റാലും ഇതൊക്കെ തന്നെയാവില്ലേ അവസ്ഥ. അവളെയും കൊണ്ട്