Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

പെണ്ണിനെ കിട്ടിയിട്ട് കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അവനെ ചെരിപ്പൂരി അടിക്കണം..”

“എ.. ഏട്ടൻ ഒരു പാവാ..”

“അത് ശെരി.. അപ്പോ ഞാനാണ് ക്രൂരൻ അല്ലേ..?”

“ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..”

“മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ..”

“അത് മുൻപല്ലേ.”

അത് കേട്ട് മാധവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.

“നിന്റെയീ ഇണക്കം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമടക്കാനാവുന്നില്ല..”

“മ്മ്..”

“എന്തൊക്കെയായിരുന്നു എതിർപ്പ്..! നിനക്കുമറിയാമല്ലോ കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെയേ സംഭവിക്കുവെന്ന്..”

“ഭാര്യ മാത്രമല്ല ഞാൻ രണ്ട് കൊച്ചുങ്ങളുടെ അമ്മയുമാണ്. എനിക്കിപ്പോ വേറെ നിവർത്തിയില്ല..”

“അത് കൊണ്ട് മാത്രമാണോ..? എന്നെ ഇഷ്ടമായില്ലേ അപ്പോ..?”

“ഇഷ്ടമാണെന്നൊന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയില്ല. പക്ഷെ എന്തോ.. അറിയില്ല എനിക്ക്..”

“അത് മതി..”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പോവാമല്ലേ..?”

വീണ്ടും വികാരമുണർന്ന മാധവന്റെ ചോദ്യം.

“വേണ്ട പോവാം. പ്രസാദേട്ടൻ ചിലപ്പോ ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.. വൈകി ചെന്നാൽ നാളെ എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കാനാവില്ല..”

“നീ എന്താ പറയുന്നേ അശ്വതി.. സമയം നോക്ക്.. അവൻ ഉറങ്ങിക്കാണും..”

“ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പിടിച്ചോണ്ട് വന്നതല്ലേ എന്നെ.. അപ്പോ ഉറങ്ങാൻ ചാൻസ് കുറവാണ്.”

“എങ്കി ശെരി പോകാം.. പക്ഷെ അതിന് മുൻപ് ഒന്നൂടെ..പ്ലീസ്..”

അഭിമുഖമായി ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന അവളുടെ കാലെടുത്ത് തന്റെ അരയിൽ വെച്ച് കൊണ്ടാണ് അയാളത് പറഞ്ഞത്. കവയിടുക്ക് വിടർന്ന സമയം കൂടുതൽ ആയാസത്തോടെ അവളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു.

“ശ്.. ഒരുപാട് നേരമാകും..”

ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അയാളെ പുണർന്നു പിടിച്ചാണ് അവളുടെ സംസാരവും.

“ഇല്ലെടി..വേഗം തീർക്കാം..”

“ശ്..”

“രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് മെൻസസ് ആവും. മാത്രമല്ല ഞാൻ ഇവിടെ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാവും ഇല്ല..”

“എവിടെ പോണു..?”

“എറണാകുളം..”

“മ്മ്..”

പൂർത്തടത്തിൽ കുത്തി കൊണ്ട് ഉരയുവാണ് അയാളുടെ നെടുവണ്ണം. അവരുടെ ശരീരം പരസ്പരം ഒട്ടി ചേരുന്നത് പോലെ അയാൾ അവളെ പുണർന്നു. ഇനി തുളയിലേക്ക് കുണ്ണയിറക്കുവേ വേണ്ടു.

“അശ്വതി.. നല്ല മൂഡ് തോന്നുന്നില്ലേ.. കയറ്റട്ടെ...??”

അയാളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കയറ്റി വച്ച കാല് മാറ്റാതെ ചേർന്ന് കിടന്ന് തയ്യാറായിട്ടാണ് ഒരു അനുവാദ ചോദ്യം. തല പുറകിലേക്ക് നീക്കി മാധവനെ നോക്കുകയാണവൾ.

“കയറ്റട്ടേടി...?”

മകുടം പിളർപ്പിലുരച്ചു വച്ചു കൊണ്ടുള്ള ചോദ്യത്തിൽ അവൾക്ക് സുഖം