Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

വളരാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ച് ദിവസം ഉണ്ടാവില്ലെന്നല്ലേ പറഞ്ഞുള്ളു പക്ഷെ പോയിട്ടിപ്പോ നാല് ദിവസം കഴിയാൻ പോകുന്നു. എവിടെയാണെന്ന് ഒരറിവുമില്ല..!!

മെൻസസ് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അശ്വതിയുടെ വസന്ത കാലം തുടങ്ങുന്നതിന്റെ രാവിലെ, അടുക്കളയിലെ പണിയൊക്കെ തീർത്ത് റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മാധവന്റെ മുറി കാണുമ്പോൾ ഒരു തരം പ്രയാസം തോന്നുകയാണ് അവൾക്ക്.

ഇങ്ങനെയുമുണ്ടാവുമോ മനുഷ്യൻ..!! ഞാൻ അയാളുടെ ഭാര്യ അല്ലെങ്കിലും ഒരു വീട്ടിൽ കഴിയുന്നതല്ലേ..

വേണ്ടാത്തതൊക്കെ എന്നോട് ചെയ്തു കൂട്ടിയിട്ട് ഒന്ന് വിളിച്ചു പറയാനുള്ള മര്യാദ പോലും അയാൾക്കില്ലേയെന്ന ചിന്തയുമായി അവൾ മാധവന്റെ മുറി തുറന്ന് ഉള്ളിൽ കയറി.

ചുറ്റിലും കണ്ണോടിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം മാധവന്റെ സാധന സാമഗ്രികികൾ.

ആദ്യമായാണ് അയാളുടെ റൂമിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത്. ഒരാണിന്റെ ചൂര് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന മുറി. മാധവനോടൊപ്പം കിടക്ക പങ്കിട്ടു കിടക്കേണ്ടി വന്നപ്പോഴേല്ലാം അനുഭവിച്ചിരുന്ന അതേ മണം..! താനിപ്പോൾ അതിൽ ആകിർഷ്ടയാവുന്നെന്ന തോന്നൽ.

പതിയെ ചെന്ന് ബെഡിലിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ തരം ചിന്തകളാണ് മനസ്സ് മുഴുവൻ അതോടൊപ്പം ശരീരം ത്രസിക്കുന്നത് പോലെയൊരു ഫീല്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ സ്വയം മറന്നു പോകുന്ന ചിന്തയോടെ ആ ബെഡിൽ വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഒരു രതി വേഴ്ച്ചക്ക് മനസ്സ് തയ്യാറെടുക്കുന്ന സുഖം. മാധവൻ ഇപ്പൊ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ താൻ പൂർണമായും വഴങ്ങി കിടന്നു കൊടുത്തേനെ.

അറിയുന്നില്ല തനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന്..!!

അയാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ..!

“ഞാൻ നിന്റെ വേഷ വിധാനങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ പോകുവാ.. ഏത് നിമിഷവും നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകത്തിൽ വേണം ഇനി വസ്ത്രമണിയാൻ. ഞാൻ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട് നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം. ഇനി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ സാരി ഉടുത്താൽ മതി..!”

എന്താണതിന്റെ അർത്ഥം..!. ഏത് നിമിഷവും അയാൾക്ക് തന്നെ വേണമെന്നല്ലേ.. ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഒരു ദിവസം പൂർണ വ്യക്തതയോടെ എല്ലാം ഏട്ടനറിയും. അയാൾ തന്നെ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യും. താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജീവിതം മാധവനോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞാലാണ് തനിക്ക് ലഭിക്കുക എന്ന ചിന്തയോടെ അവൾ തല ചെരിച്ച് തലയണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്നു.

വൈകുന്നേരമായ സമയം,

റൂമിൽ, നടന്നു ശ്രമിക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അശ്വതി അടുക്കളയിലും.

അവളുടെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം നീട്ടി മുഴങ്ങി. അത് കേട്ട് പ്രസാദ് വേച്ചു വേച്ച് ഫോണിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും സ്‌ക്രീനിൽ നമ്പറാണ് തെളിഞ്ഞത്. അത് മാധവന്റെയാണോ എന്ന സംശയത്തിൽ അവനൊരു ഞെട്ടലുണ്ടായി. കണ്ടു മറന്ന, ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ.

അപ്പോഴേക്കും അശ്വതി റൂമിൽ വന്നിരുന്നു.

“ആരാ ഏട്ടാ..?”

“ആ.. അറിയില്ല.. നമ്പരാണ്.”

“നോക്കട്ടെ..”