Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

“എന്തു പറ്റി..?”

“ആവോ.. എന്തൊക്കെയോ തിരക്കുകൾ. ആരെയൊക്കെയൊ വിളിക്കുന്നതൊക്കെ കേട്ടു..”

“മ്മ്.  എങ്കി നിനക്ക് വിളമ്പി വച്ചിട്ട് പൊന്നൂടെ.. ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ വന്ന് വിളിക്കില്ലേ ഇപ്പൊ..”

“ആ വിളിക്കട്ടെ.. എന്തായാലും മുന്നിൽ ചെന്ന് വിളമ്പി കൊടുക്കാതെ അയാള് ഉറങ്ങാൻ പോണില്ല..”

അവളൊരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ പറഞ്ഞു വച്ചു.

“മ്മ്..”

മൂളുക മാത്രമേ ചെയ്തെങ്കിലും അശ്വതിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സംസാരം അവന് വേദനയറിയുന്ന മുള്ളുകളെ പോലെയാണ് തോന്നിയത്. കാരണം അവസാനം എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ധാരണയുണ്ട്. അയാൾ ഇവളെ കൊണ്ടു പോയി നന്നായി തപ്പി വിടും. പിടിക്കലും ഉഴിയലും നടക്കും. രണ്ടു പേർക്കും സുഖം..!

ഇപ്പൊ വസ്ത്രമഴിക്കാനും തുടങ്ങി..!!

ഒന്നും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ അതൊരു സാധാരണ സംഭവം പോലെ ഉറച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അറിയേണ്ടത് അയാൾ തന്റെ പെണ്ണിനെ സെക്സ് ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു വഴങ്ങിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോയെന്നാണ്. കാരണം അശ്വതി മുൻപ് പറഞ്ഞതാണ് അയാൾ നിർബന്ധിക്കുന്ന കാര്യം. എല്ലായിപ്പോഴും അവൾക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ന്യായങ്ങൾ ഉണ്ടെവില്ലെന്ന വസ്തുത പ്രസാദ് അംഗീകരിക്കുമുന്നുണ്ട്.

ഒരു പരിഹാരവുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ..!!

പ്രസാദ് മൗനമായ വേളയിൽ അശ്വതി എഴുന്നേറ്റിരിന്നു. മാധവൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ഏട്ടനോട് എങ്ങനെ പറയുമെന്ന ടെൻഷനിൽ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരിക്കുന്ന  അശ്വതിക്ക് വിഷമവും പ്രസാദിന്റെ മുഖത്ത് സങ്കോചവും സ്പഷ്ടമാവുന്നുണ്ട്.

ക്ലോക്കിൽ സമയം പത്തര മണി കാണിക്കുമ്പോൾ അൽപം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കൊണ്ടവൾ അവന്റെ അരികിലേക്ക് എണീറ്റ് വന്നു.

“ഏട്ടാ.. എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..!”

“എന്താ..?”

അരികിലിരുന്ന് ചമ്മൽ കൊള്ളുകയാണ് അശ്വതി

“ഇന്ന് അയാളെന്നെ ഒരു കൂട്ടം കാണിച്ചു.!!

“എന്ത്..?”

“കോ.. കോണ്ടം..”

അവളല്പം ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി.

“എന്നിട്ട്..?”

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ പ്രസാദിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നത് ആകാംഷയായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ സ്വയം മണ്ടനായി തീരുന്ന സാഹചര്യ നിമിഷങ്ങൾ.

“അയാളെ വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ അതുപയോഗിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

അവനൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല. അവർ തമ്മിൽ ഏത് വിധേനയും ശരീരം പങ്കു വയക്കപ്പെടുമെന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യം പോലെ മനസ്സിൽ ഇടി മുഴക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

“ഏട്ടാ.. എന്ത് ചെയ്യും..?”

അവളുടെ ചോദ്യം അവനെ വീണ്ടും സ്വബോധത്തിലെത്തിച്ചു.

“അച്ചൂ..”

“ഉം,