Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അതവന് കൂടുതൽ ഭയമുണ്ടാക്കി.

“നിന്റെ ഭാര്യയെ എന്നോടാണോ ചോദിക്കുന്നെ പ്രസാദേ..”

അയാളുടെ വില്ലത്തരം നിറഞ്ഞ ചോദ്യവും. സ്വർണം കെട്ടിയ പല്ലു കാണിച്ചുള്ള ചിരിയും. പ്രസാദിന്റെ വാ അടഞ്ഞു പോയി.

“ഞാൻ കൊണ്ടു വരാം അവളെ.. നീ കുറച്ചു നേരം ഇവിടെയിരിക്ക്..!”

“മാധവേട്ടാ...”

“എന്താടാ..?”

“അവളെ.. അവളെ വെറുതെ വിടണം.. ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം..”

“ഹ.. അതിനു ഞാനെന്തു ചെയ്യുന്നു ന്നാ..?”

മാധവന് ദേഷ്യം വന്നു. പ്രസാദിന് ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.

“എടാ.. നിങ്ങളെയൊക്കെ ഞാൻ പൊന്നു പോലെയല്ലേ നോക്കുന്നെ.. അവൾക്കിവിടെ ഒരു കുറവുമില്ല. നീ അവളോട് തന്നെ ചോദിക്ക്..”

“അല്ല മാധവേട്ടാ.. അവളെ..അവളെ..”

“അവളെ..? എന്താടാ ഇരുന്ന് പരുങ്ങുന്നേ..?”

മുഴുവിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവന്റെ വിക്കി വരുന്ന വാക്കുകളെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്ന മാധവന് അവന്റെ അടിമത്തം നല്ല ലഹരി നൽകി.

“എടാ.. അവളിപ്പോ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടാവും. കഴിയട്ടെ.. എന്റെയടക്കം വസ്ത്രങ്ങൾ ഇപ്പൊ കഴുകുന്നത് അവളല്ലേ..

നീ കുറച്ച് നേരം ഇവിടെയിരിക്ക്..അവളെ ഞാൻ കൊണ്ടു വരാം..!”

മാധവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ നിസ്സഹമായി മാറുന്ന പ്രസാദിന് അയാളുടെ ഇപ്പോഴുള്ള ഉദ്ദേശം എന്താണെന്നറിയാതെ സങ്കോചപ്പെട്ടു. സിറൗട്ടിലെ ടൈൽസിന്റെ പുറത്ത് അവന്റെ കുണ്ടിയുറച്ചു പോയി. ഒരു തരം മരവിപ്പിന്റെ തരിപ്പോടെ. ജനൽ വഴി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയാലും ഒന്നും കാണാനാവില്ല..

അതേ സമയം, അടുക്കള വാതിലിന്റെ മറവിൽ അടിപാവാട അഴിച്ചിട്ട് നിന്ന അശ്വതി അവരുടെ സംസാരങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ നീക്കങ്ങളും മാധവൻ തന്റെ ഭർത്താവിനെ പുറത്തെ സിറൗട്ടിൽ കൊണ്ടിരുത്തുന്നതും ഹാളിലെ ജനൽ വഴി അവൾ കാണുന്നുണ്ട്.

മാധവൻ വരുന്നത് കണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. അയാൾ അടുക്കളയിലേക്ക് എത്തിയതും കൈകൾ പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ ആകാംഷിച്ചു.

“ഏട്ടൻ പുറത്തേക്ക് വന്നോ..?”

“ഉം.  അവനെ സിറൗട്ടിൽ ഇരുത്തിയിട്ടുണ്ട്..”

അവളെ വാതിൽക്കലേക്ക് നീക്കി, ഹാളിലെ ജനലിലൂടെ കാണാവുന്ന സിറൗട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ടായാൾ പറഞ്ഞു. അശ്വതിയും നോക്കി പ്രസാദിനെ.

“ഏട്ടനെന്താ ചോദിച്ചേ..?”

“നീയെവിടെയെന്ന്..”

“ശോ.. പാവം..!”

“ഓ.. അവളുടെയൊരു പാവം.. പാവാട ഊരിയോ നീ.?”

“ഉം..”

അശ്വതി നിസംഗമായി മൂളി.

മാധവൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ തടവി അമർത്തി പിടിച്ചൊന്നുടച്ചു. പഞ്ഞികുടം പോലെ തുളുമ്പിയുളഞ്ഞ ചന്തിയിൽ