Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

അവളിപ്പോ എങ്ങനെയാ..? മൊതലാളിക്ക് കിട്ടിയോ..?”

“ടാ..ടാ.. വെറുക്കപ്പെട്ടവനെ.. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ നിന്നോട് അവളെ കുറിച് ചിന്തിക്കേണ്ടെന്ന്..”

മാധവന് അവന്റെ ചെവിയിൽ കിഴുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഔ.. മൊതലാളി.. വിട്...”

“നീ പോകാൻ നോക്ക്..”

“എങ്കിലും പറയ് മൊതലാളി.. കേൾക്കാനൊരു ആകാംഷ.. കൂടെ പൊറുപ്പിക്കുവാണോ..?”

“നീ അതൊന്നും അറിയേണ്ട..”

“ഹ.. പറയ്.. മൊതലാളിക്ക് ഇങ്ങനെ എത്ര അവളുമാരെ കിട്ടുന്നതാ.. എല്ലാം ഞാനും അറിയുന്നതല്ലേ..”

“ഹൊ.. മെല്ലെ പറയെടാ... അവരാതി..”

മാധവൻ അവന്റെ പുറം കഴുത്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തള്ളി നീങ്ങി.

“പറ മൊതലാളി..”

“എടാ നാവിനു എല്ലില്ലാത്തവനെ.. എല്ലാരേം പോലെയൊന്നുമല്ല അവള്. നീ വേണ്ടത്തീനമൊന്നും ചിന്തിച്ചു കൂട്ടേണ്ട.. നല്ല ഇടി മേണിക്കും..”

“ആഹ അപ്പൊ അവളെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. അല്ലേ.. വെച്ചോണ്ടിരിക്കുവാണേൽ എനിക്കും..”

“ടാ...”

ലോറെൻസ് പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ മാധവൻ തല്ലാനോങ്ങിയതും അവൻ മുന്നിലേക്കോടി നിന്നു.

“ഞാൻ ആരോടും പറയുവൊന്നുമില്ല..”

“ആ നാക്ക് ഞാൻ പിഴുതും..”

“ഓ..”

മുഖം കോട്ടി പിടിച്ച് ലോറെൻസ് വഴിയിലേക്ക് നടന്നു.

തൃക്കാവടി അവരാതി മൈരൻ..!!

പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് മാധവൻ, ഒന്ന് ചുറ്റിലും നോക്കി തിരികെ വീട്ടിലേക്കു കയറി.

ലോറെൻസിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും കനല് വീണിരുന്നു. അവളെയിന്ന് കണ്ട വസ്ത്രം കൂടുതൽ ചിന്തകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയാണ്. എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഉറപ്പായും മൊതലാളി കളിക്കുന്നുണ്ടാവും. പക്ഷെ അവനവിടെയില്ലേ.. അപ്പോ എങ്ങനെ..??

അല്ലെങ്കിലും പ്രസാദൊരു പൊട്ടനായ പൂറനാണ്..!

ലോറൻസിന്റ സംശയങ്ങൾ മാറിയില്ല.

അവർ മാധവന്റെ വീട്ടിൽ കഴിയുന്നതാണ് വലിയ തടസ്സം. ഒരു കാര്യത്തിന് പോലുമവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നില്ല..

ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾ അവസരത്തിനു വേണ്ടി കാത്തു. ഇനിയും പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവില്ല. എന്തായാലും മൊതലാളി അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാനൊന്നും പോവുന്നില്ല.

കൊല്ലങ്ങളോളം വെച്ചോണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റിയ ആറ്റം ഐറ്റം തന്നെയാണ് പെണ്ണ്. ഇപ്പൊ വീണ്ടും തടി കൊഴുത്തത് പോലെ

ചിലപ്പോ അവനറിയാതെ മൊതലാളി വച്ചോണ്ടിരിക്കുകയാവും. എങ്കി എനിക്കും കിട്ടണമെന്ന കാമ ചിന്ത തീഷ്ണമായി തന്നെ അവന്റെയുള്ളിൽ കൊളുത്തി. കാരണം എനിക്കുമുണ്ട് അവളുടെ മേൽ അവകാശം. മണ്ടനായ അവളുടെ ഭർത്താവ് വച്ചു തന്ന അവകാശം.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ മാധവനാണ് ഇപ്പോൾ വലിയ തലവേദന..!!!

“ഹ.. ഇങ്ങനെ മുഖം