Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

തീർന്നതും രണ്ട് കുലുക്കലും.

മാധവൻ ചിരിച്ചു പോയി. അവളും.

അശ്വതിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.

“നിനക്ക് ഒഴിക്കണ്ടേ..?”

“ഉം..”

“എങ്കി പാന്റീയൂരി ഇരുന്നോ..”

ഒറ്റക്കിരുന്നു ഒഴിക്കുന്നത് പോലെ തനിക്ക് വരില്ലെന്ന് അവളൊരു വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ ഓർത്തു. എങ്കിലും നൈറ്റി പൊക്കി പാന്റി ഊരിയെടുത്തു.

അവളുടെ തുടകളും മിന്നിമറഞ്ഞ പൂർത്തടവും കണ്ട് മാധവൻ കുണ്ണ കുലുക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് മാറി കൊടുത്ത സമയം അവൾ നൈറ്റി പൊക്കി ക്ലോസെറ്റിലിരുന്നു.

“അച്ചൂ.. നീ താഴെയിരിക്കുമോ..?”

“അയ്യേ.. എന്തിന്..?”

“എനിക്ക് കാണാൻ..”

“അയ്യയ്യേ.. എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ..”

“പ്ലീസ്‌ ടി..”

“അയ്യോന്റെ മാധവേട്ടാ.. എനിക്കങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ വരില്ല.. അതും ആളെ മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ട്..”

“ചുമ്മാ ഒന്ന് നോക്ക്..”

“വേണ്ട മാധവേട്ടാ... എനിക്ക് വരില്ല.. അതോണ്ടാ...”

“മ്മ്..”

“പിന്നെയൊരിക്കൽ കാണിക്കാം.”

“ഉറപ്പാണോ..?”

“മ്മ്.. ഉറപ്പ്...”

അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് മൂത്രം ഒഴുക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. യോനിയിലെ നനവല്ലാം പടർന്നു കൊഴുത്തു പോയ മൂത്രം ശക്തിയായി ക്ലോസെറ്റിൽ പതിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. ഇളിഭ്യമായി ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ ചിരിയും.

ഒഴിച്ചു കളഞ്ഞ ശേഷം അവളെഴുന്നേറ്റ് തറയിൽ കുന്തിച്ചിരുന്നു.

“ഇരിക്കുന്നത് കാണാഞ്ഞിട്ട് ഇനി പിണക്കം വേണ്ട..”

“എൻറെ പൊന്നേ...”

നൈറ്റി പൊക്കിപിടിച്ചുള്ള അവളുടെ ഇരിപ്പ്..! മുട്ടുകൾ മടക്കി, തുടകളും തുറന്ന പൂറും കാണിച്ചുള്ള കുന്തിച്ചിരിപ്പ്..!!

മൂത്രവും കൊതിവെള്ളവും കലർന്ന കൊഴുത്ത ദ്രാവകം തറയിലേക്ക് ഊറിയുറ്റുന്ന കണ്ണുകൾ പിടപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച..!

ആസക്തമായി നോക്കുന്ന മാധവന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഒരു വേള അവൾ ചൂളിപോയി.

“പ്രാന്തൻ..! സമയം പോയി..”

അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു.

“ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം..”

“വേഗം.. എനിക്ക് ക്ഷമയില്ല...”

“ആ..”

അശ്വതി വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. മുറിയും തുറന്ന് സ്വന്തം റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ഹയ്യോ.. ബ്രായുമില്ല.. പാന്റിയുമില്ല.. ഈശ്വരാ..!

റൂമിൽ കയറിയ ശേഷമാണ് അവൾക്ക് ബോധം തന്നെ വന്നത്. പ്രസാദ് എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നത് കണ്ട് വേറൊന്നും ചെയ്യാനും കഴിഞ്ഞില്ല. വാതിൽ പൂർണമായി അടക്കാതെ പഴുത് വച്ച് പതിയെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.

“ഏട്ടാ.. കിടന്നില്ലേ..?”

“കിടന്നു..”

“ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ..?”

“മ്മ്.., ഭക്ഷണം കൊടുത്തോ അയാൾക്ക്...?”

“ഇല്ല കൊടുത്തില്ല..!”

“ഇത്ര സമയമായിട്ടും..?”

“മാധവേട്ടന്റെ മുറിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു പോയി..”