Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

താനൊറ്റൊരുത്തൻ കാരണമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ മനസ്സ് നീറുകയാണ്. പക്ഷെ അവളുടെയീ നീക്കം ഒരു പാട് സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ സമ്മിശ്‌രമായ വികാരം..!

“എടി.. നീ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കിടക്കുന്നോ..?”

“മ്മ് കിടക്കാം..”

“അയാള് വിളിക്കില്ലേ..?”

“നോക്കാം., എന്തെങ്കിലും പറയാം..”

“അയാളെ പരിഗണിക്കുന്നതിനു ഞാൻ സമ്മതിച്ചതായി അറിയിക്കരുത് കേട്ട..!”

“ഇല്ല..”

സമയം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ചൂട് പിടിച്ച് പ്രസാദ് ഉറങ്ങുന്നത് വരെയും അവളനങ്ങിയില്ല. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് കിടന്നു.

കുറച്ച് സമയം കൂടെ നീങ്ങിയപ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ ഉറക്ക ശ്വാസം അശ്വതിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ തഴുകി തുടങ്ങി. അവൾ പതിയെ അവന്റെ കൈയ്യെടുത്തു മാറ്റി എണീറ്റു.

ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിയെന്നു മനസ്സിലാക്കി ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ മുടിയഴിച് മുറുക്കി കെട്ടി. കുറച്ച് നേരം അവിടെയിരുന്നു.

മക്കളും സുഖമായി ഉറങ്ങുകയാണ്. പതിയെ എണീറ്റ് അവരുടെ നീങ്ങികിടന്ന പുതപ്പ് ശെരിയാക്കി കൊടുത്തു.

വേറൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല വേഗം പുറത്തേക്ക് കടന്ന് വാതിലടച്ചു വച്ചു.

പിന്നെ ധൃതിയിലായിരുന്നു നടത്തം. മാധവന്റെ റൂമിൽ കയറിയപ്പോൾ അയാളവിടെ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരൊറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് ബെഡിൽ ഫോണും നോക്കി കിടക്കുകയാണ്.

അശ്വതി വേഗം തന്നെ നടന്ന് ബെഡിൽ കയറി, മാധവന്റെ വശത്തേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു. കയ്യെടുത്ത് അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ വച്ചു കൊണ്ട്.

“എത്രയായെടി സമയം..?”

“സോറി.. കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചു.”

“വൈകിയത് കൊണ്ട് പണിഷ്മെന്റുണ്ട്..”

“എന്ത്..?”

“ഇന്ന് കോണ്ടം ഇടില്ല..”

“അയ്യോ...!”

“ഒരു അയ്യോ വും വേണ്ട.. പണിഷ്മെന്റ് ആണ്..”

“പ്ലീസ് മാധവേട്ടാ..”

“ഉള്ളിലാക്കാതിരുന്നാൽ പോരെ..?”

“അങ്ങനെ പറ്റുമോ..?”

“പിന്നെ പറ്റാതെ.. അത് മാത്രമല്ല വായിലേക്കാ തരുവാ.. നീ കുടിക്കേം വേണം..”

“ശ്ഹ്..”

അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു.

“പിന്നെ.. വേഗം വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയതല്ലേ.. ബാത്‌റൂമിൽ വച്ച് ചെയ്യാമെന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.”

“എങ്കി പിന്നെ എന്തേ വിളിക്കാൻ വരാഞ്ഞേ..?”

“വന്നതാ.. നീ അവന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.”

“അ. അത്.. വിഷമം തോന്നിയിട്ടാ..”

“മ്മ് എനിക്കും തോന്നി. എന്തെങ്കിലും സെന്റി അടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന്..”

“അത്കൊണ്ട് വിളിക്കാതെ തിരിച്ചു വന്നു അല്ലേ..?”

“പിന്നെന്താ വേണ്ടേ..?”

“അപ്പോ ഞാനിന്ന് വന്നില്ലെങ്കിലോ..?”

“പോട്ടെന്നു വെക്കും. അല്ല പിന്നെ..”

“അയ്യടാ..