Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

റെഡിയായിട്ടും അവളെ കാത്തിരുന്ന മാധവന്റെ കാതുകളിൽ അവളുടെ ഇമ്പമാർന്ന സ്വരം ഒഴുകിയെത്തി.

“ഇങ്ങ് വാടി പെണ്ണേ...”

അടുത്തേക്കെത്തുവാൻ അവൾക്ക് ധൃതി തോന്നിപോയി. തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട് അവൾ അയാളുടെ അടുത്തെത്തി.

“സുന്ദരിച്ചി.. കൈ പൊക്ക്...”

വേഗം തന്നെ അവൾ ഒന്നിനു പുറകെ മറ്റേ കയ്യും പൊക്കി വിരലുകൾ കൂട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു.

രണ്ട് കക്ഷത്തിലും അയാൾ പെർഫ്യൂം ചീറ്റിച്ചു കൊടുത്തു.

ബ്ലൗസിനെ നനച്ച സുഗന്ധം പടർത്തിയ പരിമളം..!

“എങ്ങനെയുണ്ട്..?”

“നല്ല മണം..!”

“തിരിച്ചു വരുമ്പോ നിന്റെ വിയർപ്പ് നിറഞ്ഞ് നല്ല ലഹരി മണമാകും അത്. വന്നപാടും എനിക്ക് തന്നേക്കണം..”

“ഉം..”

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൂളി.

“മണക്കാനും നക്കാനും..!!”

“ഉം തന്നേക്കാം..!”

“ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചെടി.. നിന്റെ കൊഴുപ്പ് തട്ടാതെ ഇപ്പൊ ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നായി..!”

“എങ്കി പിന്നെ പിടിച്ചല്ലേ പറ്റു..”

രണ്ടു കൈകളും ഇളക്കി അവളയാളുടെ കഴുത്തിലൂടെയിട്ട് അമർത്തി പുണർന്നു.

വല്ലാത്തൊരു സുഖവും മണവും..!!

കഴുത്തിടയിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് അയാളും അവളെ പുണർന്നു. പുതുമോടികളെ പോലെ...!!

ഇരുവർക്കും ലഭിക്കുന്ന ശരീര സുഖം കാരണം നിമിഷങ്ങൾ നീങ്ങുന്നതറിയാതെ അവരങ്ങനെ നിന്നു പോവുകയാണ്.

ഒരു വേള അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

“മാധവേട്ടാ...!”

“മ്മ്..”

“പോകാം..?”

ഭർത്താവിനെ ഓർമ വന്ന നിമിഷം അവൾ അയാളോട് മന്ത്രിച്ചു. എങ്കിലും പിടിത്തമൊന്നും അയച്ചില്ല. പകരം ഒന്നൂടെ അമർന്നു.

“എനിക്ക്‌ മതിയാവുന്നില്ല..”

“എനിക്കും..! വന്നിട്ട് നമ്മക്ക് വിടാതെ ഇങ്ങനെ നിക്കാം.. എന്നെ മണപ്പിക്കാനും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ..”

“എന്റെ പൊന്നൂ...”

“ഉം., മാധവേട്ടന്റെ പൊന്നു മോള്..”

“നിന്നെ ഇനി അവന് കൊടുക്കില്ല..”

“വേണ്ട.. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മാധവേട്ടന് മാത്രം മതി ഞാൻ..!”

അവളയാളുടെ ചുമലിൽ നിന്നും അടർന്നു നിന്നു.

“വന്നിട്ട് കെട്ടിപിടിത്തവും മണക്കലും മാത്രമാക്കേണ്ട..”

മാധവന് ശരീരം വിറയൽ കൊള്ളൂന്നത് പോലെ തോന്നി. വശ്യതയോടെ നീങ്ങി മാറി, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ നടത്തം കാണുമ്പോൾ തരിച്ചു പോയിരിന്നു മാധവൻ..!!

കാറിൽ, അവർ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കുള്ള യാത്ര തിരിച്ചു. മുൻപിൽ മാധവനും ചിന്നുമോളും പുറകിൽ അശ്വതിയും കുഞ്ഞും പ്രസാദും.

പരസ്പരം നോക്കേണ്ടി വന്ന നിമിഷത്തിൽ അവളവന് ഇമകൾ ചിമ്മിയൊരു പുഞ്ചിരി നൽകി. തിരിച്ചും ചിരിക്കേണ്ടി വരുന്ന പ്രസാദിന് ഹൃദയം