Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

അവന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ പതർച്ച പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി മുടികെട്ടുവാൻ വേണ്ടി നീങ്ങി.

ആരെയും വശംവദനക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ പിന്നഴക് നോക്കിയിരുന്ന സമയം പ്രസാദിന് തോന്നി, മാധവനെയും കുറ്റം പറയാനാവില്ല. ഇതിനു മുൻപും പല ആണുങ്ങൾ അവളോട് മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ അവളെയും കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടലായിരുന്നു പണി. പക്ഷെ ഇത്തവണ തന്റെ ബുദ്ധിമോശം അതിന്റെ വില കൊടുപ്പിച്ചു.

എന്റെ ഭാഗത്തെ പിഴവ് മാധവൻ വേണ്ട വിധത്തിൽ മുതലെടുത്തു.

മുടി വാർന്നു കെട്ടി പുറകിലേക്ക് വിരിയിച്ചിട്ട ശേഷം കണ്ണെഴുതുകയാണ് പെണ്ണ്. പൊട്ടും തൊട്ട് നാണിച്ച ചിരിയുമായി ബെഡിലുള്ള ആഭരണങ്ങൾ അണിയുവാൻ തുടങ്ങി.

ജിമിക്കി കമ്മലുകൾ, രണ്ട് തരം മാലകൾ, ഇരു കൈകളിലും നാലഞ്ച് വീതം വളകൾ,

എല്ലാം അവളെ പോലെ 916 സ്വർണ്ണം..!

അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ അസ്സല് കല്യാണ പെണ്ണിനെ പോലെ അവളുടെ സൗന്ദര്യം ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചു.

പ്രസാദിനെ നോക്കി ബെഡിലിരുന്ന അശ്വതി, അണിയാൻ ബാക്കി വച്ച പാദസരങ്ങൾ കയ്യിലെടുത്തു.

മാധവേട്ടൻ ആദ്യമായി തന്റെ നേരെ നീട്ടിയ സമ്മാനം, സ്വർണ്ണ കൊലുസ്സുകൾ..!!

“ഏട്ടാ.. ഇതൊന്നു ഇട്ടു തരുവോ..?”

അവൾ പ്രസാദിന് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവനത് വാങ്ങുമ്പോൾ കാലുകൾ അവന്റെ നേരെ വച്ചു കൊടുത്തു.

പ്രസാദേട്ടൻ ഇല്ലാത്ത സമയം വന്ന് മാധവേട്ടൻ തന്ന സമ്മാനമാണ്. അന്ന് താനത് നിഷ്കരുണം നിരസിച്ചു. കാരണം പ്രസാദേട്ടനാണ് തന്റെ ഭർത്താവ്.

ഇന്ന് അതേ സമ്മാനം പ്രസാദേട്ടന്റെ കൈകളാൽ അണിയപെടുമ്പോൾ മാധവേട്ടനാണ് ഭർത്താവ്..!

കള്ള് കുടിച്ച് കുടുംബം നോക്കാതെ നടന്ന്, അവസാനം ഭാര്യയെ പണയം വെക്കാൻ തോന്നിയ ഭർത്താവിനുള്ള ചെറിയൊരു ശിക്ഷ പോലെയാണ് അവളവനെ ആ പണി ഏൽപ്പിച്ചത്.

ഇരു പാദങ്ങളിലും കൊലുസ്സുകൾ വന്നണിഞ്ഞതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ, ഇരട്ടിച്ച മേനിയഴകുമായി അവളെണീറ്റു. ഒപ്പം അവനും.

“മക്കളേഴുന്നേൽക്കുവാണെങ്കിൽ ഒന്ന് നോക്കിയേക്കണേ..”

അവളവനോട് നിർദേശിച്ചു.

തല കുലുക്കി സമ്മതിക്കുന്ന പ്രസാദിന് മനസ്സ് ആവിയായി പോയിരുന്നു.

സമയം ഇത്ര നീങ്ങിയിട്ടും അശ്വതിയെ കാണാഞ്ഞിട്ട് മാധവൻ അവിടേക്ക് വന്നു.

നോക്കുമ്പോൾ അവളും അവനും നിൽക്കുകയാണ്. പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ അകത്തേക്ക് വന്ന് അശ്വതിയെ അടിമുടിയൊന്ന് നോക്കി.

പുതു മണവാട്ടിയുടെ നാണത്തോടെ അവളല്പം മുഖം താഴ്ത്തി, പുഞ്ചിരി