Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

പറഞ്ഞു.

ഹൊ എന്തൊരഭിനയം..! സിന്ധു അയാളെ നോക്കി മനസ്സിൽ മൊഴിഞ്ഞു. അശ്വതി പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ വേണ്ടി തിടുക്കപെടുകയായിരുന്നു.

പുറകെ ഇറങ്ങി അയാൾ അശ്വതിയെ കാറിലേക്ക് കയറ്റി.

“അശ്വതി, ഒരു മിനുട്ട് ഇപ്പൊ വരാം..”

കാറിന്റെ ഡോർ അടച്ച് മാധവൻ തിരികെ നടന്നു.

മാധവന് പരിചയമുള്ളതാണോ ആ സ്ത്രീ എന്നാണ് അശ്വതി ആലോചിച്ചത്. കാരണം എന്തോ ഒരു വശപിശക്. ഇയാൾക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിൽക്കാനാണല്ലോ ബ്ലൗസിന്റെ അളവ് എടുപ്പിച്ചതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അവളോട് തന്നെ അരിശം തോന്നി.

മാധവൻ തിരികെ ഷോപ്പിലേക്ക് കയറി ഡോർ അടഞ്ഞതും സിന്ധു എഴുന്നേറ്റു.

“ഏതാ മാധവേട്ടാ ഏതാ ആ പെണ്ണ്..?”

“വകയിൽ ഉള്ളതാടി..”

“ഇങ്ങനെ എത്റ ഇടവകകൾ..”

പറഞ്ഞു നിർത്തി സിന്ധു മോളെ നോക്കി.

“എടി ഈ തുണികളൊക്കെ ഉള്ളിൽ കൊണ്ടു വെക്ക്..”

ശാലിനി അതനുസരിച്ച് അവരുടെ തുണി കവറുകൾ എടുത്ത് ഉള്ളിലുള്ള റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. ഇപ്പൊ വന്ന ചേച്ചിയും ഇങ്ങേരുടെ സെറ്റപ്പ് ആയിരിക്കും. അതാണ് അമ്മ എന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് സംസാരം നിർത്തിയത്. ശാലിനിയുടെ ചിന്തകളിൽ മാധവനോട് ഒരാരാധന ഉടലെടുത്തോ എന്നൊരു സംശയം. കാരണം അമ്മയും അങ്ങേരുടെ കാമുകി ആയിരുന്നല്ലോ. അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റില്ലെന്ന് വിചാരിച്ച് ചുമർ മറവിൽ വന്ന് അവരുടെ സംസാരങ്ങൾക്ക് കാതോർത്തു.

“ഇങ്ങനെ എത്രണ്ണം ഉണ്ട് മാധവേട്ടാ..”

“പോടി..”

“ആ കൊച്ചുങ്ങൾ നിങ്ങടേത് ആണോ..?”

“ശേ.. നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ.. ബന്ധത്തിലുള്ള പെണ്ണാ അത്. ഒരു പാവമാ..”

“ഹാ പാവങ്ങളെയല്ലേ മാധവട്ടന് നോട്ടമുള്ളു..”

അയാൾ ചിരിച്ചു.

“മുൻപ് ഇതുപോലെ ഒരു പാവം പെണ്ണായിരുന്നു ഞാനും.”

“എന്നിട്ട് നിനക്കിപ്പോ എന്തിനേലും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ.?”

“അതില്ല.. നിങ്ങക്ക് ഇടക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക്‌ ഇറങ്ങിയ എന്താ മനുഷ്യാ.. കുറേ ആയില്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട്..?”

“തിരക്കാണെടി.. ഒന്നിനും വേണ്ട സമയം കിട്ടുന്നില്ല..”

“ചുമ്മാ.. കള്ളം..”

“അല്ലെടി..”

വഷളൻ പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന സിന്ധുവിന്റെ കൈത്തുടയിൽ ഒന്ന് തടവി പിടിച്ച കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“നീയൊന്ന് കൊഴുത്തു.”

“മ്മ്.. ഇങ്ങനെ നിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട് കുറച്ചായി..നമ്മളെയൊന്നും ആർക്കും വേണ്ടല്ലോ..”

“ഹ..നിന്റെ പഴം ചക്കയുടെ ചുള വിരിഞ്ഞത് പോലെയുള്ള പൂറിൽ എത്ര നെയ്യുരുക്കിയതാടി ഞാൻ..”