Chapter Title : അംബികാന്റിയുടെ സ്വന്തം അപ്പൂസ് 4 [ദേവ് MAX 7]

ചിലർ വൃദ്ധരാകും ചിലർ നേരത്തെ മരിച്ചു പോകും .ഒന്നിനും ഒരു ഗ്യാരണ്ടിയുമില്ല....മറ്റുള്ളവന് ഉപദ്രവം ആകാതെ സന്തോഷിച്ചു ജീവിക്കുക നമ്മളൊക്കെ മരിച്ചു പോകും ഒരു നാൾ..ഈ സന്തോഷവും മറ്റുള്ളവരുടെ നമ്മളെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും മാത്രമേ ബാക്കിയാകു...ഇത്ര എഴുത്തുകാർ ഉണ്ടായിട്ടും എന്നെ നിങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി ഓർത്തിരുന്നാൽ അത് എന്റെ പോസറ്റീവ് ഓറ കൂടിയാണ്...എന്റെ അംബിക ആ ഓറ നുകർന്നവളാണ് ലോകത്തു എവിടെ ഇരുന്നും അവൾ ഈ കഥ വായിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൾ തിരിച്ചറിയും അവൾക്കു ഞാൻ നൽകിയ ഊഷ്മളായ സ്നേഹവും പ്രണയവും..മരിച്ചു പോയാലും എനിക്ക് അത് മതി...!!

അവൾ തോർത്തി കൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഗന്ധവും നുകർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു .അവന്റെ മണം ടീനേജ് മണം പോരാഞ്ഞു ഏതോ സിംഗപ്പൂർ ക്രീമിന്റെ നേരിയ ഗന്ധം..പിന്നെ എണ്ണയുടെ മണം അവൾക്കു അവനെ കെട്ടി പുണർന്നു ചൂടുള്ള ഉമ്മകൾ കൊടുക്കാൻ തോന്നി..പക്ഷെ നിയന്ത്രിച്ചു അവസരം വരട്ടെ അവൻ എന്നിൽ ഒഴുകി എത്താൻ പോകുന്ന ഒരു നദിയായി അവൾക്കു തോന്നി..ഒഴുകി എത്താതിരിക്കില്ല അവൻ അവൾ ഓർത്തു ഏറെ നിയന്ത്രിച്ചു.ഒരിക്കലൂം അപ്പുവിന് താനൊരു ശരീര സുഖം മാത്രം തേടുന്ന ഒരു വേശ്യയായി തോന്നരുത്.എറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു വേണം അവൻ എന്നിൽ എത്താൻ അവൾ കണക്കു കൂട്ടി.നമ്മുടെ നാട്ടിലൊക്കെയുള്ള തുണ്ടു മാത്രം കണ്ട ചില മണ്ടന്മാർ ഇവിടെ ഒരു ലോജിക്കും ഇല്ലാതെ ചളിഞ്ഞ കഥകൾ എഴുതി വിടുന്ന ചിലർ കരുതും പോലെ അംബികയെ പോലെ സെക്സ് ഇഷ്ടമുള്ള സുന്ദരികൾ കണ്ടവന് കാൽ അകത്തി കൊടുത്തു സുഖിക്കാൻ നടക്കുന്നവർ അല്ല.ഏറെ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിലേ ഒരു സ്ത്രീ ഒരുവന് ശരീരം കൊടുക്കൂ..അല്ലാത്തവൻ ഹൃതിക്ക് റോഷനായാലും മമ്മുട്ടിയായാലും