Chapter Title : അംബികാന്റിയുടെ സ്വന്തം അപ്പൂസ് 4 [ദേവ് MAX 7]

തുടച്ചു...

ദേവിന് എന്തോ വല്ലായ്മ തോന്നി..എന്താ ചേച്ചി എന്തിനാ കരയുന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞതു ഇഷ്ടായില്ല?.

ഏറെ ഇഷ്ടായി കണ്ണാ നിന്നെ എത്ര കാത്തിരുന്നു ഈ ചേച്ചി എന്നറിയുമോ നിനക്ക്?.ഈ മരുഭൂമിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ മഴ എത്ര കാത്തിരുന്ന പനിനീർ പൂവാണ് നിന്റെ ചേച്ചി എന്നറിയുമോ നിനക്ക്?. സ്നേഹത്തിന്റെ ലാളനയുടെ മഴയ്ക്ക് പകരം ആർത്തിയുടെ വേദനയുടെ കാള കൂടം എത്ര തവണ പതിച്ചിരിക്കുന്നു കണ്ണാ എന്റെ മേൽ..അവൾ തേങ്ങി...

ദേവിന് വല്ലാതെ നൊന്തു അവൻ പെട്ടെന്നു അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...കണ്ണുനീർ അവൻ തുടച്ചു ..ചേച്ചി കരയരുത് എനിക്കതു സഹിക്കില്ല ചേച്ചിയുടെ കണ്ണനുണ്ട് ചേച്ചിയുടെ കൂടെ ഈ നിമിഷം ഇനിയങ്ങോട്ടും ...അവൻ എന്തോ പ്രേരണയിൽ പറഞ്ഞു....

പെട്ടെന്നു ആരും കാണാതെ അവന്റെ കവിളിൽ അംബിക അമർത്തി ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു...ഉന്നത വോൾട്ടിൽ ചുണ്ടിലൂടെ വൈദ്യുതി കടന്നു പോയ പോലെ അവനു തോന്നി...ആ നിമിഷം മുതൽ അവനു ചേച്ചിയോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടം തോന്നി തുടങ്ങി.ഇനി തിരിച്ചൊരു മടങ്ങി വരവില്ലാത്ത പ്രണയമെന്ന യാത്രയുടെ ആരംഭം റാഷിദ് മാളിലെ ആ റെസ്റ്റോറന്റിൽ തുടങ്ങി... മുത്തശ്ശിയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നി ...മോന് പെണ്ണില്ല എന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ മോന്റെ പെണ്ണല്ലേ മരുഭൂമിയിൽ ഉള്ള മോന്റെ അംബികേച്ചി...കത്തിച്ചു വെച്ച നിലവിളക്കു പോലുള്ള നിന്റെ മുറപ്പെണ്ണ് ...അംബികയും വല്ലാത്ത ഒരനുഭൂതിയിൽ പെട്ട് പോയി ..രാധിക അമ്മായി വൈകി പ്രസവിച്ചതിൽ അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ 'അമ്മ തന്നെ നേരത്തെ പ്രസവിച്ചതിൽ അവൾക്കു ആദ്യമായി വല്ലാത്ത നൈരാശ്യവും കോപവും വന്നു..എന്റെ മുറ ചെറുക്കനാണ് ഈ മോൻ ..ഇവൻ ഇന്റെയാണ് ഇന്റെ മാത്രം