Chapter Title : അംബികയുടെ ജീവിതം 2 [Arun]

കൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

ആ കൊച്ചെറുക്കൻ അവിടത്തെ ഗോഡൗണിൽ വെച്ച് എന്നെ എന്തൊക്കെ ചെയ്തു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്...

അംബിക അദ്‌ഭുതപ്പെട്ട് കണ്ണ് രണ്ടും തള്ളി...

ആ... ചെക്കനോ... അതിനു പത്തു പതിനെട്ടു വയസാല്ലേ ഉള്ളൂ...

ലത പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു...

അത്രയൊക്കെ ഉണ്ടാവൂ... പക്ഷെ കയ്യിലിരുപ്പ് വലുതാ.. എന്നെ ചുമരിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തും.....എന്നിട്ട് സാരി പൊക്കി ജട്ടി താഴ്ത്തി അവന്റെ ചുക്ക മണി ഇട്ടുരയ്ക്കും...ഒരു കോവയ്ക്ക വലിപ്പമേ ഉള്ളു...

പിന്നെ അവനു സുഗായിക്കോട്ടെന്ന് കരുതി ഞാൻ അങ്ങ് നിന്നു കൊടുക്കും....

ലത ഓർത്തെടുത്തു...

ചെക്കന് താഴെ കുടിക്കാനാ പെരുത്തിഷ്ടം...

ലത ആംഗ്യ ഭാഷയിൽ താഴെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

ഇതിന്റെന്ത് പ്രായം അംബികേ... നിന്റെം എന്റേം ഒക്കെ മുലേം ചന്തീം കണ്ടാൽ തന്നെ ഇപ്പോളത്തെ ചെക്കന്മാരുടെ സാധനം പൊങ്ങും.....

ലത ചിരിച് കൊണ്ട് അംബിക യുടെ തുടയിൽ നുള്ളി...

എന്നിട്ട്...

അംബികയ്ക്ക് മൂഡായി വരികയായിരുന്നു.

അങ്ങനെ രണ്ടു കൊല്ലത്തോളം ഞാൻ അവിടെ നിന്നു. പിന്നെ ചെക്കനെ അങ്ങേര് ഗൾഫിലോട്ട് വിട്ടു. പിന്നെ കൊറോണ വന്ന സമയം ഞാനി റങ്ങി. പിന്നെ പോയില്ല.

അംബിക അത്കേ ട്ട് .. ചിന്തിച്ചു നിന്നു...

സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചിരുന്നു.

മലയോര പ്രദേശതയ്തിനാൽ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും അസ്തമയ സൂര്യനെ കാണുന്നത് വളരെ നല്ല കാഴ്ച്ചയായിരുന്നു.

അംബിക അടുക്കളയിൽ ചെന്നു കട്ടൻ കാപ്പി ഇട്ടോണ്ട് വന്നു.

ചേച്ചി... ദിവാകരൻ ചേട്ടനുമായിട്ട് ഇപ്പോ എങ്ങനാ അതൊക്കെ..

അംബിക ചോദിച്ചു.

ലത: എന്നതാടീ.... മറ്റേതാണോ

ആ....

ലത എഴുന്നേറ്റു മുടി വാരിക്കെട്ടി.

പണ്ടൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോ മൂപ്പർക്ക് പ്രയായില്ലേ... പറ്റൂല്ല...

അപ്പോ ചേച്ചി എങ്ങനാ... ഇതൊക്ക അടക്കി പിടിക്കുന്നെ...

അംബിക പകുതിക്ക് വച്ചു നിർത്തി.

ഓ.... അതോ... ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ... മൂപ്പര് വയ്യാണ്ടായതിൽ പിന്നെ ഈ പറഞ്ഞ ചെക്കനു മായിട്ടായിരുന്നു അങ്ങനെ ഒക്കെ ബന്ധപെട്ടത് ...

പിന്നെ അവൻ ഗൾഫിൽ പോയപ്പോ... ഞാൻ പിന്നെ അതൊക്കെ അടക്കിപിടിച്ചു..

ലത പറഞ്ഞു നിർത്തി.

എന്തെ നിനക്ക് ഇപ്പോ ഇ തൊക്കെ തോന്നാൻ...

ലത അംബികയോട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

ഒന്നുമില്ല... ചോദിച്ചെന്ന ഉള്ളു.. അംബിക