Chapter Title : അംബികയുടെ ജീവിതം [Arun]

അംബിക : നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണോ താമസം.

രശ്മി : അല്ല... ഇടക്കിടക്ക് കാണാറുണ്ട്...

അംബിക : കാണുന്നതൊക്ക കൊള്ളാം... അവസാനം ഒന്നും ഒപ്പിച് വെക്കരുത്... ചെകുത്താനും കടലിനും ഇടയില ഞാനിപ്പോ

രശ്മി : അമ്മ ഓരോന്ന് ആലോചിച് വിഷമിക്കണ്ട ....അൽത്താഫ് ചെയ്തു തന്ന സഹായം ഒന്നും മറന്നില്ല ല്ലോ.. ഞൻ ഈ ആഴ്ച വരും. പെട്ടന്ന് പോരും...എന്റെ തീരുമാനം ഞാൻ നേരത്തെ പറഞതാണ് . അൽത്താഫില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല. ഇതും പറഞ്ഞു അമ്മ ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കണ്ട..

രശ്മി ഫോൺ കട്ടാക്കി.

അംബിക തരിച്ചു നിന്നു...
രശ് മിയോടുള്ള ദേഷ്യം മുഖത്തു പ്രകടമായിരുന്നു.

രശ്മി ഫോൺ വെച്ചു
ഹോസ്പിറ്റലെ കാന്റീൻലേക്ക് നടന്നു.

ഷാജിയേട്ടനും കലിപ്പിലായിരിക്കും. കുറെ കാലത്തിനു ശേഷം വന്നതല്ലേ...

കളി കിട്ടാത്തതിന്റെ വിഷമം ഉണ്ടാകും.

ആലോചിച്ചപ്പോ രശ്മി അടിവയറ്റിൽ നിന്നും ഒരു തരിപ്പ് കയറി.

ക്യാന്റീനിൽ ചെന്നപ്പോ അൽത്താഫ് അവിടുണ്ട്.

നീ എവിടർന്നു ഇത്ര നേരം.... അൽത്താഫ് ചോദിച്ചു...

അമ്മ വിളിച്ചിരുന്നു....

രശ്മി അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു...

അൽത്താഫ് : ചായ പറയട്ടെ...

രശ്മി : ഉം....

അൽത്താഫ് രണ്ടു ചായക്ക് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

ഷാജിയേട്ടൻ വന്നു....

ങ് ഹേ.... അൽത്താഫ് മുഖമുയർത്തി.

ഇന്നലെ യോ?

ആ...

നീ പോകുന്നുണ്ടോ? അൽത്താഫ് ചോദിച്ചു.

മ്മ്... വരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ച.

സപ്ലയെർ ചായ കൊണ്ട് വന്നപ്പോ ഇരുവരും മൗനം പാലിച്ചു.

ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്.... ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടെ അൽത്താഫ് തുടർന്നു.

ഇന്നു വൈകീട്ട് എന്റെ റൂമിലോട്ട് പോര്... വെള്ളിയാഴ്ച വരെ അവിടെ നിക്കാം.

ഉം.... രശ്മി മൂളി.

പറഞ്ഞത് പോലെ വെള്ളിയാഴ്ച രശ്മി വീട്ടിലെത്തി . ഷാജി ആ സമയം വീട്ടിലില്ലായിരുന്നു....

അംബിക മകളെ അടുത്തിരുത്തി
ഉപദേശിച്ചു.

നീ അൽത്താഫിനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ?

രശ്മി : അതെ... ഞാനമ്മയോട് പറഞ്ഞതാണല്ലോ..

അംബിക : ഞാൻ ഷാജിയോട് എന്ത് പറയും.

രശ്മി : ആ.. എനിക്ക് അറിയില്ല....

അംബിക : എടീ... നീ നല്ലോണം ആലോചിച്ചിട്ടാണോ ഈ പറയുന്നേ... അവന്റെ പേരിലുള്ള സ്വത്തും അവൻ അധ്വാനിച്ചു വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ ബിൽഡിംഗും അതീന്ന്