Chapter Title : അംഗലാവണ്യ അമ്മയുടെ കഥ 5 [ഒറ്റകൊമ്പൻ]

മുറിയിൽ കിടന്നോളാം.. ഇതിപ്പോ എങ്ങനെയാ 4 പേർ ഇതിൽ കിടക്കുന്നത്??" അമ്മ നൈസ്സായി സ്കൂട്ടാകാൻ ഒരു നമ്പർ ഇട്ടു.

"എൻറ്റെ ദേവൂട്ടീ 4പേർക്കൊക്കെ സുഖമായി ഇതിൽ കിടക്കാം.. ഓ.. എന്നോടുളള പിണക്കം ഇനിയും മാറിയിട്ടില്ലായിരിക്കും അല്ലേ നിനക്ക്.. എന്നാ ശരി നിൻറ്റെ ഇഷ്ടം.. എവിടേലും പോയികിടന്നോ.." ഭാമയാൻറ്റി പരിഭവം നടിച്ചു.

"ങേ... ഭാമേച്ചി പിണങ്ങിയോ അപ്പോഴേക്കും.. ഹ്മ്.. ഇന്ന് ഞാൻ ഭാമേച്ചിയുടെ കൂടെയേ കിടക്കുന്നുളളൂ.. എന്താ പോരേ? സന്തോഷമായില്ലേ.." എന്നുപറഞ്ഞ് അമ്മ ഭാമയാൻറ്റിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

ഭാമയാൻറ്റി സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ജിരിച്ചു.. എന്നിട്ട് അമ്മയേയുംകൂട്ടി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അമ്മ കട്ടിലിൻറ്റെ തലഭാഗത്തെ പടിയിൽ ചാരിയിരുന്നു കാലുംനീട്ടിവെച്ച്. ഞാൻ അപ്പോൾ മൊബൈൽഫോണിൽ നോക്കികൊണ്ട് അവിടെകിടന്ന മേശപ്പുറത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

"ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ ഉലക്കമേലും കിടക്കാമെന്നല്ലേ ദേവൂട്ടീ.." എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടക്കയിൽ കിടന്നുനിരങ്ങി രാജേന്ദ്രനങ്കിൾ എൻറ്റെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങികിടന്നു.

"അങ്ങനെ എന്നെയിപ്പോൾ രാജേട്ടൻ ഉലക്കയിൽ കിടത്തണ്ട" എന്ന് കുസൃതിയോടെ അമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ ഒരു ചെയ്ഞ്ജിന് ഉലയ്ക്കമേൽ കിടന്നുനോക്കണ്ടേ ദേവൂട്ടീ.." അങ്ങനെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലാതെ അങ്കിൾ അടുത്ത നമ്പർ ഇട്ടുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ തുടയിൽ തലവെച്ച് ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നു.

അമ്മയുടെ ഇടതുതുടയിൽ മുഖംചേർത്ത് കിടന്ന അങ്കിൾ തൻറ്റെ ഇടത്തേകൈ ഉയർത്തി അമ്മയുടെ നിതംബത്തിൽ വട്ടംകെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു..

കൂടാതെ തൻറ്റെ വലംകൈ അമ്മയുടെ വലതുതുടയിൽ വെച്ചിരുന്ന അങ്കിൾ പതിയെ ആ വെണ്ണതുട തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോൾ അമ്മയുടെ കാൽക്കൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഭാമയാൻറ്റി അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ട് പുഞ്ജിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഉലയ്ക്കയിൽ കിടക്കാനൊന്നും എനിക്കറിയില്ലേ.. എനിക്കതിൻറ്റെ ആവശ്യമൊന്നുമിതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല.." അമ്മ പറഞ്ഞു.

"ങാ.. നിനക്കറിയില്ലെങ്കിൽ അത് പറയ് ദേവൂട്ടീ.. അറിയാത്തത് പറഞ്ഞ്