Chapter Title : അമ്മ ചരിതം [മഹേശ്വർ]

ശേഷം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം തോന്നി, സാരി മാറി അമ്മ കടയിൽ പോയിട്ട് വന്നു, എന്നിട്ടും ഞാൻ അമ്മയോട് മിണ്ടിയില്ല, മുഖത്തേക്ക് പോലും നോക്കിയില്ല.
അന്ന് മുഴുവൻ അതാലോചിച്ചു കിടന്നു, പിറ്റേന്ന് ക്ലാസ്സിലെത്തി അവന്മാരോട് ഇത് പറയണോ എന്നാലോചിച്ചു, ഇതൊന്നും അങ്ങനെ പുറത്തു പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങൾ അല്ലല്ലോ..
പക്ഷെ എനിക്ക് ഈ ഭാരം ഇറക്കി വച്ചേ മതിയാകൂ എന്ന് തോന്നി. എത്ര കൂതറകൾ ആണെങ്കിലും വിശ്വസ്ഥർ ആണ് ചതിക്കില്ല എന്നുള്ള ഉറപ്പ് എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ഉച്ചക്കുള്ള ഇന്റർവെൽ ടൈമിൽ ഇവന്മാരെ മാറ്റി നിർത്തി ഞാൻ നടന്നതൊക്കെ ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
വിഷ്ണു വാ പൊളിച്ചു നിൽക്കുന്നു അലൻ ആണെങ്കിൽ ഒരു കള്ള ചിരി.
" നീ എന്തിനാടാ ചിരിക്കൂന്നേ?? "
വിഷ്ണു ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു

" ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലല്ലോ "
അലന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും ഞെട്ടി.
" ടാ നീയും "
എന്റെ വായിൽനിന്നും ശബ്ദം പുറത്തേക്കു വന്നില്ല.
വിഷ്ണു തലയിൽ കൈ വച്ചു ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി.
അലൻ പറഞ്ഞു..
" ഇതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ ആലോചിക്കുന്നതാണ് തെറ്റ് നമ്മളുടെ പ്രായം ഇതല്ലേ.. പ്രേമിക്കാനൊന്നും വീട്ടിൽ സമ്മതിക്കില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും "
അലന്റെ ചോദ്യം ഞ്യായമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
" അല്ലാതെ പെണ്ണ് കിട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ല "
വിഷ്ണു അല്പം വെറുപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

" ടാ മോനെ ഈ ലോകത്തു നമുക്ക് ആരെയെങ്കിലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ അത് നമ്മുടെ അമ്മമാരെ യാണ്, അപ്പോൾ നമുക്കെന്തും ചെയ്യാം.. അവർ നമ്മുടെ