Chapter Title : അമ്മു എന്റെ അനിയത്തി 7 [Manu Kuttan]

ആയപ്പോൾ മനസ്സിലായി

മനു പേടിച്ചോ രാജേഷ് മാമൻ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു..

ഹേയ് ഇല്ല.. പക്ഷെ കുട്ടന് ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നം ഉള്ള കാര്യം ഇപ്പോഴാ അറിയുന്നത്..

ഉം ചിലപ്പോൾ മുൻപ് എപ്പോഴെങ്കിലും അവനു ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്ത കാര്യം നടന്നത് ഓർത്ത് കാണും അല്ലാതെ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഇവിടെ ഉണ്ടായില്ലല്ലോ...

മാമൻ അതും പറഞ്ഞു പുറത്ത് പോയി എല്ലവരും കുട്ടന്റെ പരാക്രമം കണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു പക്ഷെ ആ കൂട്ടത്തിൽ അമ്മു ഇല്ല.. അല്പം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഹേതു ആയ സർപ്പ സുന്ദരി എന്റെ ചരക്ക് പെങ്ങൾ അങ്ങോട്ടേക് ഒരു മൂളി പാട്ട് പാടി വന്നു ഇവിടെ നടന്ന പുകിൽ ഒന്നും അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.. അവൾ അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ പകച്ചു നിൽക്കുന്ന എല്ലാവരെയും കണ്ട് അവൾ മൂളി പാട്ട് നിർത്തി എന്താ അമ്മേ എന്താ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു നിൽക്കുന്ന പോലെ എന്ത് പറ്റി അത് കണ്ട് മുത്തശ്ശി അമ്മായിമാരോട് അകത്തോട്ടു പൊയ്ക്കോളാൻ കൈ വീശി കാണിച്ചു. അവളോട്‌ ഒന്നും പറയേണ്ട എന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു കാണും.. ഹേയ് എന്ത് പ്രശ്നം ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ഇരികാർന്നു മോള് എവിടെ ആർന്നു വലിയ മുത്തശ്ശി അവളോട്‌ പറഞ്ഞു... ഉം അത്രേ ഉള്ളോ ഞാൻ കരുതി ഇവിടെ എന്തോ ഭൂമി കുലുങ്ങി എന്ന് അങ്ങനെ ആയിരുന്നു ഓരോരുത്തരും നിന്നിരുന്നത്... ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ചിന്നു ഇല്ലേ അവളോട് സംസാരിച്ചു നിക്കുവായിരുന്നു മുത്തശ്ശി... മോള് ഇങ്ങു അടുത്ത് വന്നേ... അത് കേട്ട് അവൾ അടുത്ത് ചെന്നു വലിയ മുത്തശ്ശി അവളുടെ കാലിലെ വെള്ളി കൊലുസ്സ് അഴിച്ചു എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ കണ്ണ് ശെരിക്കും പിടിക്കാത്ത കാരണം മുത്തശ്ശി അമ്മുവിനോട് തന്നെ അഴിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു അവൾ കുനിഞ്ഞു ഇരുന്ന് അത് രണ്ടും അഴിച്ചു.. ഇത് എന്തിനാ മുത്തശ്ശി അഴിക്കാൻ പറഞ്ഞത്.. മുത്തശ്ശി ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് തന്റെ ആമാട പെട്ടിയിൽ നിന്നും രണ്ടു സ്വർണ കൊലുസ്സ് എടുത്തു അമ്മുവിന്റെ കാലിൽ അണിഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു അവളെക്കാൾ സന്തോഷം എനിക്ക്