Chapter Title : അമ്മ കഴപ്പി [Caine]

ഇനി അത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഞാൻ പതുക്കെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ എന്റെ വാതിൽ ലഘുവായി തുറന്നു. പിന്നെ ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ നടന്നു. ഡിജിറ്റൽ ക്ലോക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ഹാളിൽ ആരും ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

പിന്നെ ഞാൻ ഒരു മിനിറ്റ് അവിടെ സങ്കടത്തോടെ നിന്നു. എന്റെ വലതുവശത്തുള്ള മാതാപിതാക്കളുടെ മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി. ഞാൻ ഊഹിച്ചതുപോലെ അത് പൂട്ടിയിരുന്നു. ഇത് എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തി. പിന്നെ മുറിയിൽ നിന്ന് ചെറിയ ശീൽക്കര ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞു.

ആ മാനസികാവസ്ഥയിൽ, ഞാൻ ഹാൾ ലൈറ്റുകൾ ഓൺ ചെയ്തു. ഉടനെ മുറിയിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ നിലച്ചു, പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത ഉണ്ടായി. എന്റെ സങ്കടത്തിൽ പോലും, എന്റെ ശബ്ദം സാധാരണ നിലയിലാക്കി, അമ്മ ഉണർന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: അമ്മ ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ? പരീക്ഷയ്ക്ക് റിവൈസ് ചെയ്യാൻ രാവിലെ 5:45 ന് എന്നെ ഉണർത്തനം.

അവൾ തകർന്ന ശബ്ദത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അമ്മ: ശരി, ശരി മോനെ, നീ വേഗം പോയി ഉറങ്ങൂ. നാളെ നിനക്ക് പരീക്ഷയുണ്ട്.

ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹാൾ ലൈറ്റുകൾ ഓഫ് ചെയ്ത് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഓരോ ചുവടും വയ്ക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് ഭാരം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ പിന്നിൽ വാതിൽ അടച്ച് കട്ടിലിൽ കിടന്ന് കുറച്ച് മിനിറ്റ് നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞു.

എന്റെ ഉള്ളിലെ അമ്മയുടെ പ്രതിച്ഛായ പൂർണ്ണമായും മങ്ങി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.