Chapter Title : അമ്മ മുത്തശ്ശന്റെ പശു 6 [അശ്വതി]

വേണ്ടേ... ഞാൻ അന്ന് സ്വത്ത് തരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നീ സമ്മതിചില്ലല്ലോ.
അമ്മ : എനിക്ക് സ്വത്തിനെക്കൾ വലുത് അച്ഛൻ ആണ്
മുത്തശ്ശൻ : മോളെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു. ഈ കാണുന്നതെല്ലാം എന്റെ വൈഫ്ന്റെ പേരിൽ എഴുതി വെക്കാൻ
അമ്മ : അയ്യോ അച്ഛാ എന്റെ പേരിലോ
അയ്യോ അത് വേണ്ട അച്ഛാ.. പലർക്കും അതിൽ സംശയം തോന്നും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ സ്വത്ത് കിട്ടാത്ത ദേഷ്യം അച്ഛന്റെ ഇളയ മോനും വൈഫ്‌ നും കാണും. അവർ പിന്നെ പലതും പറഞ്ഞു നടക്കും നാട്ടിൽ
മുത്തശ്ശൻ : ആഹ് അത് ശെരിയാണ് മോളെ അവർക്ക് എന്തായാലും ദേഷ്യം കാണും. ഞാൻ അങ്ങിനെ ഒന്നും ഓർത്തില്ല.
അമ്മ : അങ്ങിനെ സ്വത്ത് തരുവാണേൽ ഏട്ടന്റെ പേരിൽ മതി അച്ഛാ.
മുത്തശ്ശൻ : ആഹ് ശെരി മോളെ.. നാളെ തന്നെ അതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കണം. ഞാൻ എങ്ങനും പെട്ടെന്ന് മരിച്ചാൽ അത് നിനക്ക് കിട്ടൂല.
അമ്മ : അവർ ചോദിച്ചാൽ എന്ത് പറയും അച്ഛാ
മുത്തശ്ശൻ : അവളും അവനും എന്നെ നോക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ വേറെ വീട് എടുത്തു പോയത്. അവൾ എനിക്ക് ഒരു ചായ പോലും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് ഇട്ട് തന്നിട്ടില്ല. എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങൾ അല്ലെ നോകിയെ അത് കോണ്ടണ് നിങ്ങടെ പേരിൽ മാത്രം സ്വത്ത് എഴുതി വെക്കുന്നെ എന്ന് പറയും. പിന്നെ അവന് അവന്റെ ഭാര്യവീട്ടുകാർ അല്ലെ വലുത് അവർ കൊടുത്തോളും സ്വത്ത്
അമ്മ : എന്നാലും അച്ഛാ അത് മോശമല്ലേ എന്തേലും കൊടുക്കണ്ടേ
മുത്തശ്ശൻ : മോളെ ആ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ തീരുമാനം എടുത്ത് കഴിഞ്ഞു.
എനിക്ക് ഇവിടെ ഒരു കുറവും വരുത്താതെ ആണ് നീ നോക്കുന്നെ. ഈ വയസ്സാം കാലത്ത് ആർക്കും കിട്ടാത്ത സൗഭാഗ്യം അല്ലെ നീ എനിക്ക് തരുന്നത്. ഈ പ്രായത്തിൽ ഇത്രയും നല്ല ഒരു പെണ്ണിനെ ഭാര്യ ആയി അനുഭവിക്കാൻ ഈ നാട്ടിലെ വേറെ ഏത് കോന്തൻമാർക്കാ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക
അമ്മ : അച്ഛാ അച്ഛൻ ഇപ്പഴും young