Chapter Title : അമ്മ പാരിജാതം [ചടയൻ]

ചെയ്തില്ല

കാരണം എന്റെ അച്ഛൻ വിജയൻ എന്നെ സംബന്ധിച്ചോളം ബന്ധം കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു അച്ഛനായിരുന്നു

കർമം കൊണ്ട് അയാൾ ഒരു വട്ടപൂജ്യവും

മുഴുക്കുടിയനായ അയാൾ എന്നും നാലു കാലിൽ കേറി വന്ന് അമ്മയെ മർദ്ധിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ അതുമാത്രമാണ് എനിക്ക് അന്നും ഇന്നും

ഓർമ വച്ച കാലം മുതൽ ഒരിക്കൽ പോലും അയാൾ എന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മിയെയോ മകനായ എന്നെയോ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല

മൂക്കറ്റം കുടിച്ചിട്ട് വരുമ്പോൾ കേൾക്കുന്ന അയാളുടെ തെറിപ്പാട്ടുകളായിരുന്നു എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്ന താരാട്ടു പാട്ടുകൾ

കലി തീരുന്നവരെ ഞങ്ങളെ തല്ലി അവശരാക്കുന്നതിൽ അയാൾ എന്നും സന്തോഷം കണ്ടെത്തി

അങ്ങനെ പ്ലസ്ടു വരെ എങ്ങാനൊക്കെയോ പിടിച്ചു നിന്ന ശേഷം ലക്ഷ്മിയമ്മ എന്നെ നാടു കടത്തുകയായിരുന്നു

മകനെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടോട്ടെ എന്ന് ആ പാവം കരുതി കാണും

അങ്ങനെ ഞാൻ ചെന്നൈയിലെ പ്രമുഖമായ കോളജിൽ മാനേജ്മെന്റ് സ്റ്റഡീസ് വിജയകരമായ രണ്ടാം വർഷം പൂർത്തിയാക്കി എക്സാമും അറ്റൻഡ് ചെയ്തിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അമ്മാവന്റെ ഈ കാൾ എന്നെ ഇപ്പൊ തേടിയെത്തിയത്

പോകണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ആദ്യമേ ചിന്തിച്ചു

ഒരിക്കലും അയാളെ ഓർത്തു ഞാനോ എന്റെ അമ്മയോ സങ്കടപ്പെടില്ല

പക്ഷെ ലക്ഷ്മിയമ്മയെ കാണാൻ ഒരു മോഹം തോന്നി

ആദ്യമായി മനസിൽ പ്രണയം തളിരിട്ടത് എന്റെ ലക്ഷ്മിയമ്മയോട് ആയിരുന്നു

ആ സുന്ദരമായ കരിമഷി കണ്ണുകളും താമര പൂവിതൾ തോൽക്കും വിധം അഴകേകും അധരങ്ങളും നാസിക തുമ്പിലെ പച്ചക്കൽ മൂക്കുത്തിയും ഒക്കെ എന്നെ പല അർധ രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ നിദ്രയെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്

ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ പ്രത്യേകത എന്തെന്നാൽ മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയിലെ മുഴുത്ത മാർഗോളങ്ങളായിരുന്നു

നല്ല ഇളം കരിക്കുകൾ പോലെ