Chapter Title : അമ്മ പുതപ്പ് 2 [Bijo John]

അനാവശ്യം പറയരുത്.. ശരിക്കും ഇത് എന്റെ അമ്മയാണ്

രണ്ടാമത്തെ പോലീസുകാരൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, പക്ഷെ ഒന്നും കൂടുതൽ പറഞ്ഞില്ല. ആദ്യത്തെ പോലീസുകാരൻ ഡോക്യുമെന്റ് പരിശോധിച്ച് തിരികെ തന്നു.

പോലീസുകാരൻ: "ഓക്കേ.... ശ്രദ്ധിച്ച് പോ ."

ഞാൻ കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. കാർ അവിടെ നിന്ന് അകന്നപ്പോൾ അമ്മ ഇപ്പോഴും തല കുനിച്ചിരുന്നു.

അമ്മ (കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് ): "കേട്ടോ... അയാൾ പറഞ്ഞത്? 'എവിടുന്ന് കിട്ടിയടാ ഈ ചരക്ക്' എന്ന്... ഞാൻ ഇങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങിയത് തന്നെ തെറ്റായിരുന്നു."

ഞാൻ (അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് സമാധാനിപ്പിച്ച്): "അമ്മേ, ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട. അയാൾ അങ്ങനെ പറയുന്നത് അമ്മ സുന്ദരിയാണെന്നതുകൊണ്ടാണ്. അമ്മയെ കണ്ടാൽ ആരിലും അങ്ങനെ തോന്നും. പക്ഷെ അമ്മയ്ക്ക് വിഷമമുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാം.

അമ്മ (നെടുവീർപ്പോടെ): "ഇല്ല... കുഴപ്പം ഇല്ല.. ഷോപ്പിംഗ് പോവാം

ഞാൻ അമ്മയുടെ തുടയിൽ മെല്ലെ കൈ വെച്ച് തടവി: സാരമില്ല അമ്മെ ഞാനില്ലേ എന്റെ അമ്മയ്ക്ക്.

കാർ മാളിന്റെ പാർക്കിങ് ലോട്ടി. ഞാൻ കാര് പാർക്ക് ചെയ്തു അപ്പോഴും അമ്മയുടെ മുഖത്ത്  ഒരു വിഷമം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു, അമ്മ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി..  ഞാനും ഇറങ്ങി അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.

ഞാൻ (മെല്ലെ അമ്മയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട്): "അമ്മേ... വിഷമിക്കേണ്ട.

അമ്മ ഒരു നിമിഷം മൗനമായി നിന്നു. പിന്നെ പതിയെ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും നാണവും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മ (മൃദുവായി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്): "സാരമില്ല മോനെ... ഞാൻ ഓക്കേ  ആണ്. നമുക്ക്