Chapter Title : അമ്മ പുതപ്പ് 4 [Bijo john]

നമ്മൾ എത്ര കാലമായി അടുത്തറിയുന്നവരാ... നിൻ്റെ മുഖം കണ്ടാൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാകില്ലേ?" ബിന്ദു ആന്റിയുടെ സ്വരത്തിൽ ആകുലത നിറഞ്ഞു.

അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തറയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന സങ്കടം പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ അമ്മ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചമർത്തുന്നത് വാതിലിൻ്റെ വിടവിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു.

ബിന്ദു ആന്റി അമ്മയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച് പതുക്കെ ചോദിച്ചു, "മെർലിൻ... ജോൺ  ഇപ്പോഴും നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നുണ്ടോ?

ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അമ്മയ്ക്ക് ഇനി സങ്കടം അടക്കിവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അമ്മ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി. ഇത്രയും നേരം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ച വേദനയെല്ലാം ഒഴുക്കിക്കളയുന്നത് പോലെ അമ്മ ബിന്ദു ആന്റിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

"ബിന്ദു... എനിക്ക് ഇനി ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല," കരച്ചിലിനിടയിലൂടെ അമ്മ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും അമ്മ ബിന്ദു ആന്റിയോട് തുറന്നുപറഞ്ഞു. ചെറിയൊരു കാര്യത്തിനാണ് അച്ഛൻ വഴക്ക് തുടങ്ങിയതെന്നും, പിന്നീട് അത് വലിയ കൈയ്യാങ്കളിയിലേക്ക് മാറിയതെന്നും അമ്മ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ തള്ളിയിട്ടപ്പോൾ മേശയുടെ മൂലയിൽ തലയിടിച്ചതും, ശരീരത്തിലെ പാടുകളും അമ്മ ആന്റിക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

"എത്ര സഹിച്ചാലും മാറാത്തെന്താ ബിന്ദു ഇത്... കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് പോലും എന്നെ ഇങ്ങനെ..." അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഇടറി.

ബിന്ദു ആന്റി അമ്മയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് വളരെ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു:

"മെർലിൻ... ഇത് ക്രൂരതയാണ്! നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ സഹിക്കുന്നത്? നീ ആരുടെയും അടിമയൊന്നുമല്ലല്ലോ. എത്ര നല്ലൊരു പെണ്ണാണ് നീ... ഇങ്ങനെയൊരു ജീവിതം ജീവിച്ച് തീർക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ നീ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?"

ബിന്ദു ആന്റിയുടെ വാക്കുകളിൽ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹവും ദേഷ്യവും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.