Chapter Title : അമ്മ പുതപ്പ് 6 [Bijo john]

സൗന്ദര്യത്തിനു മുന്നിൽ അങ്ങേരു വീഴും ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്ക്

അമ്മ: "ഛേ! എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്... ആ മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത് ഇതൊന്നും നടക്കില്ല. ദേഷ്യവും ഗൗരവവും അല്ലാതെ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവമൊന്നും പുള്ളിക്കില്ല."

ഞാൻ: "അത് മെർലിൻ ഇതുവരെ ആ സൗന്ദര്യവും പെൺമനസ്സും പൂർണ്ണമായി ഉപയോഗിക്കാത്തതുകൊണ്ടാകും. ഏത് ആണുങ്ങളുടെയും ദേഷ്യം അലിഞ്ഞുപോകുന്ന ഒന്നാണ് ഒരു പെണ്ണിന്റെ കൊഞ്ചലും സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാശിയും. താൻ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ച് നോക്ക് മെർലിൻ..."

അമ്മ: "അയ്യോ! എനിക്ക് പേടിയാ... ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി അതൊക്കെ ചെയ്താൽ പുള്ളിക്ക് കൂടുതൽ സംശയമാകും. മാത്രമല്ല, അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സ് വരുന്നതുമില്ല."

ഞാൻ: "താൻ പേടിക്കണ്ട. ഭർത്താവിനോട് സ്വന്തം ആഗ്രഹത്തിന് വേണ്ടി അല്പം സ്നേഹം അഭിനയിക്കുന്നതിലോ കൊഞ്ചുന്നതിലോ ഒരു തെറ്റുമില്ല. അല്ലാതെ ഈ നരകത്തിൽ തന്നെ അടങ്ങിയിരുന്നാൽ തനിക്ക് ഒരിക്കലും ആ മാലദ്വീപ് കാണാൻ പറ്റില്ല. തന്റെ മോന്റെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തൂടെ?"

(അമ്മ ആ സന്ദേശം വായിച്ച ശേഷം അല്പസമയം ഒന്നും മറുപടി അയച്ചില്ല. താൻ ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു വഴിയെക്കുറിച്ച് ആ അപരിചിതൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.)

അമ്മ: "അറിയില്ല... എനിക്ക് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയും കാണുന്നില്ല. രാത്രി ഒരുപാടായി, ഞാൻ കിടക്കട്ടെ. ഇനി ആകെ തലപുകയ്ക്കാൻ വയ്യ..."

ഞാൻ : തല പുകയ്‌ക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല ഈ രാത്രി മെർലിൻ ഒന്ന് മനസ് വച്ച് തന്റെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ എടുത്ത് നല്ലപോലെ അയാളെ ഒന്ന് വശീകരിച്ചു അയാളെ ഒന്ന് തൃപ്തി പെടുത്തി പതിയെ കാര്യം പറഞ്ഞു സെറ്റ് അക്കു

അമ്മ: നേരം കുറെയായി. ഇനി ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്. നാളെ ബാക്കി സംസാരിക്കാം..."

അമ്മ: "ഹും... ഗുഡ് നൈറ്റ്."

അമ്മ പെട്ടെന്ന് ഓഫ്‌ലൈൻ ആയതും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു പിടച്ചിൽ തോന്നി. "ശേ... അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായോ? അമ്മയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയമോ അറപ്പോ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകുമോ?"

കിടക്കയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞുകിടന്ന് ഞാൻ ആകെ തലപുകയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്തൊക്കെ വന്നാലും അമ്മയെ ഈ മാലദ്വീപ് ട്രിപ്പിന് കൂടെ കൊണ്ടുപോകണം! അതിന് ഇനി എന്താണ് വഴി?

ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് എപ്പോഴോ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയി.

രാത്രി ഏകദേശം രണ്ടു മണിയായപ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ് ദാഹം കാരണം ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. തൊണ്ട വറ്റിവരളുന്നതുപോലെ തോന്നി. കട്ടിലിനടുത്തുള്ള മേശപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന വാട്ടർ ബോട്ടിൽ തപ്പിയെടുത്തു കുടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലുമില്ലായിരുന്നു.

കാതിലേക്ക് വച്ച ഹെഡ്‌ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ കിടക്കയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീട് ആകമാനം കറുത്ത ഇരുട്ടിലും നിശബ്ദതയിലും മുങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ  അടുക്കളയിലുള്ള