Chapter Title : അമ്മ പുതപ്പ് 6 [Bijo john]

ട്രിപ്പ് പോവാൻ ഇറങ്ങിയത്. അതിലും വന്ന് അങ്ങേര് തടസ്സമുണ്ടാക്കി. ആ നാല് ചുവരുകൾക്ക് പുറത്ത് എനിക്കൊരു ലോകമില്ല എന്ന് എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയാ..."

ഞാൻ: "മെർലിൻ അതോർത്ത് കരയരുത്. മകൻ എന്താ ഇതിലൊന്നും ഇടപെടാഞ്ഞത്? മകനോട് കാര്യം പറഞ്ഞൂടെ?"

അമ്മ: "അവനോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം? അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം അവനും അറിയാവുന്നതല്ലേ. വെറുതെ അവൻ അച്ഛനോട് വഴക്കിട്ട് പ്രശ്നം കൂടുതൽ വശളാക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ തന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചതാ... പക്ഷേ മനസ്സിന് തീ പിടിച്ച പോലെയാ..."

ഞാൻ: "കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് ഭയങ്കര ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് മെർലിൻ. പിന്നെ മെർലിൻ തൻ ഒരു സുന്ദരി അല്ലെ.. തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിനു മുന്നിൽ അങ്ങേരു വീഴും ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്ക്

അമ്മ: "ഛേ! എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്... ആ മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത് ഇതൊന്നും നടക്കില്ല. ദേഷ്യവും ഗൗരവവും അല്ലാതെ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവമൊന്നും പുള്ളിക്കില്ല."

ഞാൻ: "അത് മെർലിൻ ഇതുവരെ ആ സൗന്ദര്യവും പെൺമനസ്സും പൂർണ്ണമായി ഉപയോഗിക്കാത്തതുകൊണ്ടാകും. ഏത് ആണുങ്ങളുടെയും ദേഷ്യം അലിഞ്ഞുപോകുന്ന ഒന്നാണ് ഒരു പെണ്ണിന്റെ കൊഞ്ചലും സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാശിയും. താൻ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ച് നോക്ക് മെർലിൻ..."

അമ്മ: "അയ്യോ! എനിക്ക് പേടിയാ... ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി അതൊക്കെ ചെയ്താൽ പുള്ളിക്ക് കൂടുതൽ സംശയമാകും. മാത്രമല്ല, അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സ് വരുന്നതുമില്ല."

ഞാൻ: "താൻ പേടിക്കണ്ട. ഭർത്താവിനോട് സ്വന്തം ആഗ്രഹത്തിന് വേണ്ടി അല്പം സ്നേഹം അഭിനയിക്കുന്നതിലോ കൊഞ്ചുന്നതിലോ ഒരു തെറ്റുമില്ല. അല്ലാതെ ഈ നരകത്തിൽ തന്നെ അടങ്ങിയിരുന്നാൽ തനിക്ക് ഒരിക്കലും ആ മാലദ്വീപ്