Chapter Title : അമ്മ സത്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ [NK]

എന്നെ പിരിമുറുക്കവും ആശങ്കയും ഉളവാക്കി. എന്താണ് പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്ത് വില കൊടുത്തും അവളെ സഹായിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, “അമ്മേ, വിഷമിക്കേണ്ട. അത് എന്തായാലും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വരാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല. ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ നിന്നെ ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്നു, അതിനെ മാറ്റാൻ ഒന്നിനും കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ദയവായി അത് പുറത്തുവിടുക. ”

ഒരു നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, “ഉം. മോഹൻ നിൻ്റെ അച്ഛനല്ല. അത് മതിയായിരുന്നു എനിക്ക് താഴെയുള്ള ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കാൻ. ഇത് എൻ്റെ തലയിൽ രേഖപ്പെടുത്താൻ കുറച്ച് സമയമെടുത്തു. ഞാൻ അപ്പോഴും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരുന്നു, നഷ്ടപ്പെട്ടു, വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.

ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, “അമ്മേ, തമാശ പറയൂ. ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ തമാശ പറയരുത്. ഈ ലോകത്ത് മറ്റെന്തിനേക്കാളും അച്ഛൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു, ഞാനും അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അത് സത്യമായിരിക്കില്ല.”
അവൾ നേരെ മുഖത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഉം. നിങ്ങൾക്കത് അംഗീകരിക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം, പക്ഷേ അതാണ് സത്യം.

അവൾ തുടർന്നു, “മോഹൻ ഉൾപ്പെടെ ഈ ലോകത്ത് ആർക്കും അറിയാത്ത രഹസ്യമാണിത്. ഞാൻ പോലും അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ്. അന്നുമുതൽ ഈ രഹസ്യം എന്നെ കാർന്നു തിന്നുകയാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം, നിങ്ങൾ അവൻ്റെ കൃത്യമായ കാർബൺ കോപ്പി ആയതിനാൽ അത് എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഇത് എൻ്റെ ലോകത്തെ തകർത്തു. എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും എൻ്റെ അമ്മ എൻ്റെ അച്ഛനെ ചതിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും അവർ ഹൈസ്കൂൾ പ്രണയിനികളായതിനാൽ. എനിക്ക് സമ്മിശ്ര വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ദേഷ്യം, സങ്കടം, നിസ്സഹായത മുതലായവ. എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നോ ചെയ്യണമെന്നോ അറിയില്ല.

അവൾ വീണ്ടും കരയുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം അവിശ്വസനീയതയോടെ അവിടെ നിന്നപ്പോൾ എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ ശക്തി കിട്ടി, “നിനക്ക് എങ്ങനെ അച്ഛനോട് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞു? അവൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മധുരമുള്ള വ്യക്തിയായിരുന്നു, നിങ്ങൾക്ക് അവനെ എങ്ങനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയും? എനിക്ക് നിന്നെ നോക്കാൻ പോലും തോന്നുന്നില്ല. ഞാൻ പോകുന്നു."

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ വീടിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. എന്നെ തടയാനും കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാനും അവൾ എന്നെ പിന്തുടർന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് കേൾക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അവിടെ നിന്നും ഓടി കുറച്ചു നേരം ഓട്ടം തുടർന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ക്ഷീണിതനായി ഒരു പാർക്കിലെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. എൻ്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും