Chapter Title : അമ്മ സ്നേഹം [Dhiya]

ക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് അല്ലല്ലോ?”, പവി പറഞ്ഞു.

“എടാ, നാറി. എന്താടാ പറഞ്ഞെ?”, മീനു കയ്യിലിരുന്ന തവിക്കൊണ്ടു അവനെ തല്ലി. പവി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന് അടി മുഴുവൻ കൊണ്ട്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മീനു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ പവി അവിടുന്ന് പോയി.

അവൻ മുകളിൽ റൂമിൽ പോയി ജിതിനെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അടുത്ത സ്റ്റെപ്പിന് അവർ കാത്തിരുന്നു. അമ്മ ഇനി ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ വരും എന്ന് അവർ കണക്കു കൂട്ടിയിരുന്നു.

അമ്മ പടി കയറി വരുന്ന സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ പവി ഫോണിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ്റെ സംസാരം കേട്ട് കൊണ്ട് മീനു അവൻ്റെ മുറിയുടെ പുറത്തു നിന്ന്. എന്താണ് അവനും കൂട്ടുകാരനും സംസാരിക്കുന്നതു എന്ന് കേൾക്കാം എന്ന് അവൾ കരുതി.

“എടാ, ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയതാ. അല്ലാതെ മനപ്പൂർവം ആണോ? അമ്മ പാവാടാ”, പവി പറയുന്നത് കേട്ട് മീനു അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

“ഹലോ..ഹലോ..ജിതിൻ..കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? ഹലോ” പവി ചോദിച്ചു.

“എന്താ? നല്ലപോലെ കേൾക്കുന്നില്ല. ഹലോ..ഓക്കേ. സ്പീക്കർ നോക്കാം”, പവി പറഞ്ഞിട്ട് സ്പീക്കർ ഓണാക്കി.

“പവി കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?” ജിതിൻ്റെ സ്വരം മീനു കേട്ടു. അപ്പോൾ അപ്പുറത്തു ജിതിനാണ്.

അവനെയും അവൻ്റെ അമ്മ ലതയെയും മീനു അറിയും. അവർ പലപ്പോഴും ഇവിടെ വന്നിട്ടുമുണ്ട്.

“എടാ, അത് സാരമില്ല. നിന്നെ കുറ്റം പറയാനും പറ്റില്ല. നിൻ്റെ അമ്മ ഒരു ആറ്റൻ ചരക്കു അല്ലേടാ?”, ജിതിൻ പറയുന്നത് കേട്ട് മീനു ഞെട്ടി.

“അതൊക്കെ ശരിയാ. പക്ഷെ നിന്നെ പോലെ അമ്മയെ കളിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുമോ?”, പവി ചോദിച്ചത് കേട്ട് മീനു വീണ്ടും ഞെട്ടി. ദൈവമേ!! ഇവർ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ? മീനുവോർത്തു.

“എടാ, നിൻ്റെ അവസ്ഥ തന്നെയല്ലേ ഇവിടെയും? അച്ഛൻ ഒന്നോ ഒന്നരയോ വർഷം കൂടുമ്പോഴാ വരുന്നത്. അമ്മ അത്രയും കാലം വിരലിട്ടും അടക്കിപ്പിടിച്ചും കഴിയണോ? നമ്മളല്ലേ ഉള്ളൂ അവർക്കു?”.

ജിതിൻ ചോദിച്ചത് കേട്ട് മീനു അങ്ങനെ നിന്നു. “ഇപ്പോൾ അമ്മ ഭയങ്കര ഹാപ്പി അല്ലെ? ഞാൻ അമ്മയെ നല്ലപോലെ ഊക്കി