Chapter Title : അമ്മച്ചിയുടെ കവക്കൂട്ടിലെ മദഗന്ധം [Kambi Mahan]
പോലെ നമുക്കും അമ്മച്ചി
മോനെ നീ ചിന്തിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്ന് അറിയോ. ഒരു മകനും ഒരു അമ്മയോടും പറയാൻ പാടില്ലാത്തതാണ് നീ എന്നോട് പറയുന്നത് . അമ്മച്ചീ.. ഇത് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ മാത്രേ തെറ്റുള്ളൂ. അല്ല മോനെ.. നമ്മൾ എല്ലാവരെയും ചതിക്കുവാണ്. അമ്മച്ചി എത്ര നാളായി സഹിക്കുന്നു
നോക്ക് അമ്മച്ചി വല്ലപോലും പോലും അമ്മച്ചിക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നിയിട്ട് ഇല്ലേ സത്യം പറ അമ്മച്ചി
അപ്പോൾ അമ്മച്ചി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല അമ്മച്ചിയെ എന്റെ സ്വന്തമായി.. എന്റെ പെണ്ണായി എനിക്ക് വേണം. കൊല്ലങ്ങളോളം നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതം എനിക്ക് തരാൻ പറ്റും. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ
എനിക്ക് ഇനി ഒരു പെണ്ണിനെ വേണ്ട.. എനിക്ക് അമ്മച്ചിയെ മതി. അമ്മച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു
ചുണ്ടു വലിച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മച്ചി തിരിച്ചും എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എന്റെ മുഖത്തൊക്കെ ഉമ്മം തന്നു. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു വലിച്ചു. ഒരു 15 മിനിറ്റിന് ശേഷം അമ്മച്ചി എന്നെ തള്ളി മാറ്റി. എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
മോനെ ജോയിക്കുട്ടാ..നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്..
ഇല്ല അമ്മച്ചീ.. ഒരിക്കലും ഇതു ഒരു തെറ്റല്ല.. ഇപ്പോൾ അമ്മച്ചി എല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്
എനിക്കറിയാം.
എനിക്ക് വേണം എന്റെ അമ്മച്ചിയെ.. എന്റെ പെണ്ണായിട്ട്.. എന്റെ മാത്രമായിട്ട്.. മോനെ എനിക്ക് എന്തോപോലെ തോന്നു വാ.. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.
അമ്മച്ചി ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട.. ആരും അറിയില്ല. അവരുടെ മുന്നിൽ നമ്മൾ എന്നും അമ്മയും മകനുമായിരിക്കും.
അമ്മച്ചി കുറച്ചു നിമിഷം അവനെ നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്നതിന്
💬 Comments
View all comments