Chapter Title : അമ്മക്ക് പരിണയം [Leo Das]

വിളി കേട്ടാണ് വെളിവ് വന്നത്.

അമ്മ : "ഡാ അപ്പു, നീ ഇത് എവിടാ, മഴ പെയ്തത് കണ്ടില്ലേ തുണി എടുത്തോ..?"

മഴയോ, മൈര് അത് എപ്പോ. അതേ നല്ല മഴ ആണ് പൊറത്ത്, അകത്ത് നിന്ന് ഒച്ച പോലും കേട്ടില്ല. ഷവർ ഓഫ് ആക്കിയപ്പോ അമ്മ തുണി എടുക്കാൻ പുറകിലത്തെ മുറ്റത്തേക്ക് പോണത് കേട്ടു, എല്ലാം കൂടെ അമ്മ എടുക്കില്ല, വേഗം ഒന്ന് തോർത്തി കിട്ടിയ ബോക്‌സർ എടുത്തിട്ട് ഞാനും പുറകേ ചെന്നു. മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോ അറിഞ്ഞു മഴയുടെ ശക്തി, ഒരു മാതിരി മിറ്റൽ പെറുക്കി എറിയും പോലെ ആണ് ഓരോ തുള്ളിയും വന്ന് വീഴുന്നത്. കയ്യിൽ കിട്ടിയ തുണി ഒക്കെ പെറുക്കി കൂട്ടിയപ്പോ അമ്മ സൈഡിലെ റബ്ബർ ഷീറ്റ് അടിക്കുന്ന ഷെഡ്ഡിലേക്ക് കേറി നിന്നിട്ട് "മഴ കൊള്ളാതെ ഇങ്ങോട്ട് കേറി നിക്കടാ, മഴ കുറഞ്ഞിണ്ട് കേറി പോകാം" എന്ന് പറഞ്ഞ് വിളിച്ചു, ഞാൻ ഒടനെ ഓടി ഷീറ്റിൻ്റെ താഴെ മമ്മീടെ അടുത്ത് കേറി നിന്നു.

അമ്മ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, ശെരിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല, എല്ലാം ഒന്ന് മൂളി കേട്ട്, പാതി വെളിവും ആയിട്ട് അവിടെ നിക്കുമ്പോ ഞാൻ കണ്ടതും, കേട്ടതും ഒക്കെ എൻ്റെ തലയിൽ മാറി മാറി വന്ന് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. "എന്തൊരു മൈരനാണ് ഞാൻ" എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് നിക്കുമ്പോ ആണ് അമ്മ തട്ടി വിളിക്കുന്നത്..

അമ്മ : "എന്താടാ പകൽ കിനാവ് കണ്ട് നിക്കുവാണോ, ഇതൊന്ന് പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ, ഞാൻ കാൽ ഒന്ന് കഴുകട്ടെ മൊത്തം ചെള്ള