അമ്മക്കൊതിയൻ

Ammakothiyan | Author : അമ്മക്കൊതിയൻ

എഴുത്തുകാരന്റെ മുന്നറിയിപ്പ്:

കാറ്റഗറി നിഷിദ്ധ സംഗമം ആണെങ്കിലും ഇതൊരു All Rounder കഥയായിയാണ് ഞാൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.

(കവിതാഗീതം മൂന്നാം ഭാഗം വൈകാതെ തന്നെ വരുന്നതായിരിക്കും. അതിന്റെ ഡീറ്റെയിൽസ് ലാസ്റ്റ് പേജിൽ ഞാൻ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.)

*********

“എടാ എന്ത് പരുപാടിയാടാ നീ കാണിച്ചേ…നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ സിനിമക്ക് പോകുമ്പോ എന്നെക്കൂടെ വിളിക്കാൻ.”

കോളേജിൽ നിന്നുമിറങ്ങി തിരികെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ സുഹൃത്ത് സഹലിനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അളിയാ വിഷ്ണു സോറിഡാ…. ഞാൻ കരുതി നീ…..”

“ഞാൻ…..?”

“ആ…. അല്ല…. ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ നിന്റെ അമ്മയുടെ മറ്റേ സീൻ പിടിക്കാനായി…..”

“ഓ….! എടാ മണ്ട അതൊന്നും അന്ന് നടന്നില്ല…”

“ഏഹ്ഹ്?? എന്ത് പറ്റി?.”

ഒരു ഞെട്ടലോടെ സഹൽ ചോദിച്ചു.

“ഹോ! അതൊന്നും പറയണ്ട. ഞാൻ അമ്മ കുളിക്കാനായി കുളിമുറികകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനു മുമ്പ് റൂമിലെ അമ്മയുടെ തുണി ഒക്കെ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഷെൽഫിന്റെ അവിടെ എന്റെ മൊബൈൽ വെച്ചതാ…. പക്ഷെ….”

“പക്ഷെ? കാര്യം പറ… അമ്മ പിടിച്ചോ?.”

“അണ്ടി. എന്നാൽ പോലും എനിക്കിത്ര കലി തോന്നിലായിരുന്നു. സംഭവം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ഞാൻ മൊബൈൽ ക്യാമെറയിടെ റെക്കോഡ് ബട്ടൺ ഓൺ ആകാൻ മറന്ന് പോയി…”

പ്ലിംഗ്…!

“ശോ… ഗതികേട്….”

“ആ അതൊക്കെയവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ സിനിമയുടെ കാര്യം പറ.?”

“എടാ ഞാൻ കരുതി നീ അന്ന് അതിന്റെ തന്ത്രപാടിലായിരിക്കുമെന്ന് അതുകൊണ്ടാ പിന്നെ വിളിക്കാതെ ഇരുന്നേ…”

“ഹ്മ്മ്…. മോൻ നല്ല പണിയ കാണിച്ചേ… എന്നിട്ട് നീ ഒറ്റക്ക് പൊന്നുവിന്റെ കൂടെ പോയല്ലേ തെണ്ടി….!”

“ഹിഹി……”

“കിടന്ന് കിണിക്കണ്ട….!”

അങ്ങനെ ഓരോ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് നടന്നപ്പഴേക്കും ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തി. സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയപ്പോളോ…. ഒടുക്കത്തെ തിരക്ക്. അതുകൊണ്ട് ആദ്യം വന്ന ട്രാൻസ്‌പോർട്ടിൽ കയറാൻ പറ്റിയില്ല. പിന്നെ രണ്ടാമതും ഒരെണ്ണം വന്നു പക്ഷെ അതാണെങ്കിൽ സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്താതെ വെച്ചടിച്ചു പോയി.

അങ്ങനെ അണ്ടി പോയ അണ്ണന്മാരെപോലെ ഞാനും സഹലും പിന്നെ വേറെ കുറച്ചു കോളേജിലെ പിള്ളേരും സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുന്ന നേരത്താണ് ഇടത്തെ വശത്തു നിന്നും ഞാനൊരു വിളികേട്ടത്.

“ശു…. ശു…. ഡാ….”

നോക്കിയപ്പോൾ അത് ഞങ്ങടെ ഇംഗ്ലീഷ് സർ ആയിരിന്നു. പുള്ളി കോളേജ് റോഡിൽ നിന്നും ഹൈവേയിലേക്ക് കടക്കുന്ന അവടെ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ട് ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി ഞങ്ങളെ വിളിച്ചതാണ്.

“ഡാ വാ കയറ് ഞാൻ ലിഫ്റ്റ് തരാം.”

“ഓ താങ്ക്യൂ സാറേ…”

ഹോ! ഭാഗ്യം അങ്ങനെ അവസാനം ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ഡേവിഡ് സർ തന്നെ വരേണ്ടി വന്നു.

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല സമയം കളയാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ ഈ ചൂടത്തെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഡേവിഡ് സാറിന്റെ ഹോണ്ട സിറ്റി കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.

“ഹൌ….” സഹൽ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു.

“പുറത്ത് എന്ത് ചൂടാല്ലേ സാറേ….” അവൻ തുടർന്നു.

“മ്മ്…. സത്യം…. ഞാൻ AC കൂട്ടിയിടണോ?”

“ഹാ! അതെന്ത് ചോദ്യമാണ്…. ഫുൾ ആക്കി അങ്ങ് ഇട് സാറേ….” ഞാൻ അവശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

കോളേജിൽ നിന്നും ഒരു 10-15