Chapter Title : അമ്മക്കൊതിയൻ [Darkson]

വന്നില്ലല്ലോ.

ഞാൻ: എന്താടി വിഷയം?

പൊന്നു: അതൊക്കെ ഞാൻ നിങ്ങളെ നേരിൽ കണ്ടിട്ട് പറയാം. മെസ്സേജയച്ചു പറഞ്ഞാൽ ശരിയാവില്ല.

പൊന്നു: നീ വേഗമോന്നു പറ വിഷ്ണു…. ഇന്ന് സന്ധ്യക്ക്‌ ശേഷം നിങ്ങൾ ഫ്രീയാണോ?

ഞാൻ: അഹ് ഞാൻ ഫ്രീയാണ്. സഹലും ഫ്രീ ആയിരിക്കുമെന്നാണ് എന്റെയൊരു നിഗമനം. അല്ലാണ്ട് അവനു വേറെയെന്ത് പണിയാ ഉള്ളെ?

പൊന്നു: ഓക്കേ താങ്ക്സ് ഡാ…ഞാൻ എന്നാൽ ഒരു 6:30 കഴിയുന്ന നേരത്ത് നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാം…ഓക്കേ?

ഞാൻ: അഹ്…. എടി…. സീരിയസ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ…വലിയ പ്രശ്നം വല്ലതുമാണോ?

പൊന്നു: എനിക്കൊന്നും അറിയാൻ പാടില്ലാടാ. ഞാൻ എല്ലാം നേരിട്ട് വന്ന് പറയാം.

ഞാൻ : മ്മ്…. ശരി…..

ആ അവസാന മെസ്സേജിന് ശേഷം അവൾ ഓൺലൈനിൽ നിന്നും പോയി.

ശെടാ! ഇതെന്ത് കൂത്ത്….! ഇവൾ ഈ സീരിയസ് ആണ്, സീരിയസ് ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും. മനുഷ്യനോട് കാര്യങ്ങൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞാലല്ലേ എനിക്കെന്തെങ്കിലും പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുകയുള്ളു.

ആവോ…. അതെന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ എന്തായാലും സന്ധ്യക്ക്‌ ശേഷം അവളിങ്ങോട്ടക്ക് വരാമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ. അതൊക്കെ അപ്പൊ നോക്കാം…..

അങ്ങനെ പൊന്നു പറഞ്ഞ കാര്യം സഹലിനോടും കൂടെ വിളിച്ചു പറയുന്ന നേരത്താണ് കൈയ്യിൽ ഒരു പ്ലേറ്റിൽ നല്ല ചൂടൻ പഴംപൊരിയും പാൽ ചായയുമായി അമ്മ കടന്ന് വരുന്നത്.

“ഓ… പഴംപൊരിയോ…. താങ്ക്സ്……. അമ്മ……

കുളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരത്ത് ഞാൻ ഓർത്തതേയുള്ളു ഇന്നലെ വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വന്ന ഏത്ത പഴത്തിന്റെ കാര്യം.”

സത്യത്തിൽ കുളിക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ ഈ ഏത്തപ്പഴത്തെയല്ല അമ്മ ഓർത്തത്, മറിച്ചു എന്റെ പൂത്ത പഴകുല അമ്മയുടെ കുടം കമഴ്ത്തി വച്ചത് പോലെയുള്ള കുണ്ടിയിൽ കയറ്റിയാൽ എങ്ങനെയുണ്ടാവും എന്നായിരിന്നു…ഹെഹെ…..

“ആഹാ… അത് ശരി. ശരിയാ പഴം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ മൈതമാവ് തീർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നമ്മുടെ വേണു ചേട്ടന്റെ കടയിൽ പോയി ഒരു കാൽ കിലോ വാങ്ങിച്ചു.”

“അയ്യോ അതിന് അമ്മ എന്തിനാ പോയെ? എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ ഞാൻ പോയി വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് വരില്ലേ….”

“ഏയ്‌…. അതൊന്നും സാരമില്ലടാ കണ്ണാ…. നീ ഇതിപ്പോ വേഗം കഴിക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ ചായ