Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 6 [Zilla]

തമാശ പോലും പറയാൻ പറ്റാതായി.
പിന്നെ കുറച്ച് നേരം അവർ മിണ്ടാതെ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ഇരുന്നു..
സൗമ്യ : കണ്ണാ.
മിഥുൻ : മ്മ്.
സൗമ്യ : നമുക്ക് കുറച്ച് പ്രധാനപെട്ട കാര്യങ്ങളൊക്ക തീരുമാനിക്കണം.
സൗമ്യ കുറച് സീരിയസായി അവനോട് പറഞ്ഞു.
മിഥുൻ : മ്മ് അമ്മൂസ് പറഞ്ഞോ.
സൗമ്യ : ഇപ്പൊ നീ ഫൈനൽ ഇയർ ആയി,,നീ ഇനി പഠിത്തത്തിൽ ഒക്കെ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കണം.. ഇപ്പോളൊള്ള ഉഴപ്പൊക്കെ നിർത്തണം.
മിഥുൻ : അത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം... എന്റെ ജീവിതത്തിന് ഇപ്പൊ കടമയൊക്കെ ആയില്ലേ.
സൗമ്യ : എന്ത് കടമ.
അവൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മിഥുൻ : വേറെന്ത്... നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങണം... എന്നിട്ട് എന്റെ ഈ പെണ്ണുമ്പിള്ളേനേം എനിക്ക് ജനിക്കാൻ പോണ കുഞ്ഞിനേം നന്നായി നോക്കണം.
സൗമ്യ : അച്ചോടാ.... എന്റെ ചെക്കൻ എപ്പഴാ ഇത്ര പക്വത ആയത്.
അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തോണ്ട് പറഞ്ഞു. മിഥുൻ അതിന് മറുപടിയായി ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.
സൗമ്യ : കണ്ണാ.. ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ.
മിഥുൻ : പറ.
സൗമ്യ : നിനക്കെന്ന പോലീസ് ആയിക്കൂടെ.
മിഥുൻ അതിന് മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അവൻ മിണ്ടാതിരുന്നു.
സൗമ്യ : എന്താ നീ ഒന്നും പറയാത്തെ.
മിഥുൻ : പോലീസ് വേണോ അമ്മൂസേ... നല്ല ടെൻഷൻ ആയിരിക്കും പിന്നെ മര്യാദക്ക് നിന്റെ ഒപ്പം ചെലവഴിക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടില്ല... എപ്പോഴും തിരക്കായിരുക്കും. എനിക്കത് പറ്റില്ല.
സൗമ്യ : അതൊക്കെ ശെരിയാ എന്നാലും എപ്പോഴും എന്റൊപ്പം ഇരിക്കാൻ പറ്റുവോ.
മിഥുൻ : അതില്ല.. എന്നാലും പോലീസ് വേണ്ട,, എനിക്കെന്തേലും പറ്റിപോയാ പി...
അവൻ പറഞ്ഞു തീരണെന് മുന്നേ സൗമ്യ അവന്റെ വാ പൊത്തി പിടിച്ചു.എന്നിട്ടവനെ ഒന്നൂടെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
മിഥുൻ : വിഷമായോ.
മറുപടിയായി അതേയെന്ന രീതിയിൽ അവൾ മൂളി.
മിഥുൻ : സാരില്ലന്നെ,, എനിക്ക് അമ്മൂസിനോടൊള്ള ഇഷ്ടക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞുപോയതാ.
സൗമ്യ അപ്പോളും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... മിഥുനെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് തന്നെ അവൾക് ചിന്തിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്. അപ്പൊ