Chapter Title : അമ്മുമ്മയുടെ സ്വന്തം കിച്ചൂട്ടൻ 2 [ലുട്ടാപ്പി D]

നാളെ പറഞുവിടാൻ ആണ് അത്രേം അഭിനയിചേ.. എനിക്കാണേൽ സങ്കടവും അതിനപ്പുറം ദേശ്യവും വന്നു..!!

"ഓ പോണം അപ്പുപ്പ.. അത്യാവശ്യം ആണ്.." ഞാൻ ഇച്ചിരി ധൈര്യത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു..

"എങ്കിൽ നമുക്ക് നാളെ ഇറങ്ങാം.."

"ഓകെ.. ശെരി.." എനിക്ക് അമ്മുനോടുള്ള വാശിയും ദേശ്യോം ആയിരുന്നു..

"പിന്നെ.. ഇന്ന് ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ആയിരിക്കുമെ.. ഷീബ ഇല്ലേ.. അവളുടെ ഭർത്താവ് കൊച്ചി വരെ ഒന്ന് പോയേക്കുവാ.. അതുകൊണ്ട് അവളുടെകൂടെ കിടക്കാൻ ഒന്ന് പോണം.."അമ്മുമ്മ അപ്പൂപ്പനോട് പറഞ്ഞു.

ഓ അപ്പൊ അതും പ്രീപ്ലാൻഡ് ആണല്ലേ.. കൊള്ളാം നന്നായിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ആരായി മൈരൻ.. വെറും മൈരൻ..!! ഞാൻ കതക് തുറന്നു മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.. അമ്മുമ്മ എന്റെ പിറകിൽ ആയി വന്നു.

"മോനെ.."

ഞാൻ മൈൻഡ് ആക്കീല..

"മോനെ കിച്ചു.."

"എന്ത് വേണം നിങ്ങൾക്ക്..?!" ഞാൻ നല്ല ദേശ്യത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു.

"മോനെ ദേശ്യപ്പെടാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കു.. മോൻ ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ശെരിയാവില്ല.. കൂടുതൽ പ്രശ്നം ആകും. എനിക്ക് പേടി ആണ്.. ന്റെ പൊന്നുമോനെ അല്ല.. അപ്പൂപ്പനെ.. മോനു ഞാൻ അത്രേം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ എന്നെ വീണ്ടും വേണ്ടാതെ നോക്കുന്നത്  കണ്ടു.. മോന്റെ പ്രായം അതാ.. അത് അങ്ങനാ.. ഇവിടെ നിന്നാ ശെരിയാവില്ല കിച്ചു.. അപ്പുപ്പൻ..!! അങ്ങേര് എന്തേലും കണ്ടാ മോനെ കൊല്ലും.. എന്നേം.. എന്നെ കൊന്നാലും കുഴപ്പമില്ല.. ന്റെ കുട്ട്യേ.. വയ്യ.. എനിക്ക് പേടിയാ.. മോൻ ഇപ്പൊ പോണം.. ഒന്നും പറയരുത്.. പോണം.. മോൻ വീട്ടിൽ പോയി നിൽകുമ്പോൾ എല്ലാം ശരിയാകും.. അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഇവിടെ വരുമ്പോൾ ആരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നൊക്കെ മോൻ പഠിച്ചട്ടുണ്ടാകും.. അത് വരെ മോൻ ഇവിടെ വേണ്ട.. നമുക്ക് അടുത്ത ഓണത്തിന് കൂടാം.. മോന് ഈ അമ്മുമ്മയോട് ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നരുത്.." ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഇത്രേം പറഞ്ഞിട്ട് വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അമ്മുമ്മ അകത്തേക്ക് പോയി..!

അപ്പൊ അതാണ്.. അമ്മുമ്മക്ക് പേടിയാണ്.. എന്നോട് സ്നേഹക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല.. അത് കേട്ടാമതി.. മനസ്സിൽ ഇച്ചിരി ആശ്വാസം വന്നിരുന്നു എന്നാലും അപ്പൊ ഞാൻ നാളെ പോകുവാണ്.. ഒരു ആഴ്ച നിൽക്കാൻ