Chapter Title : അമ്മിഞ്ഞ നോവുകള്
എന്നെ അവള് ഭയപ്പെടുത്തി. ‘മുലകളില്ലെങ്കില് പെണ്കുട്ടികളെ കാണാന് ഒരുഭംഗിയും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന്’ മറ്റൊരിക്കല് അവള് പറഞ്ഞു. ഭംഗിയുള്ള വലിയ ഉരുണ്ട മുലകള് അന്ന് അവള്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. വയസ്സറിയിച്ചിട്ടുപോലുമില്ലാത്ത എന്റെ മാറിടങ്ങള് അന്നു ഏറെക്കുറെ ശുഷ്കമായിരുന്നു. (പ്രൊതിമാ ബേദിയുടെ ആത്മകഥയായ ‘ടൈംപാസ്’ ഞാന് വായിക്കുന്നത് അടുത്തിടെയാണ്. സ്ത്രീ ശരീരത്തിന്റെ സവിശേഷമായ സ്തന വളര്ച്ചയുടെ വികാസാനുഭവങ്ങള് അവര് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എത്ര സുന്ദരമായാണ്! സത്യത്തില് പ്രൊതിമാ ബേദിയുടെ കഥ എന്നെ കൌമാരക്കാലം ഓര്മിപ്പിച്ചു. സമാനമായ ആകുലതകള്. ലോകത്തിന്റെ ഏതുകോണിലായാലും എല്ലാ പെണ്ണും അനുഭവിക്കുന്നത് ഒരേ ആകുലതകളെന്ന് ഓരോ പുതിയ പെണ് കഥകളും എന്നെ ആവര്ത്തിച്ച് ഓര്മിപ്പിക്കുന്നു.)
പെണ്ണിന്റെ വലിയ സമ്പാദ്യമാണ് മുലകളെന്ന് പാറുക്കുട്ടിയായിരുന്നു എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്. ഭംഗിയുള്ള വലിയ മാറിടങ്ങള്ക്കായി കുളിമുറിയിരുട്ടില് ഞാന് നല്ലെണ്ണ പുരട്ടി തടവി. നാണിത്തള്ളയുടേതുപോലെ അവ തൂങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാന് ഞാന് അമ്മ വാങ്ങിത്തന്ന അടിച്ചട്ടകള് മറക്കാതെ ധരിച്ചു. വയസ്സറിയിച്ച്, ശരീരം വളര്ന്ന്, മാറിടങ്ങള് രൂപപ്പെട്ടിട്ടും പാറുക്കുട്ടിയുടേതു തന്നെയായിരുന്നു സുന്ദരം.
ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃദത്തിനു മുന്നില് തറവാട്ടിലെ ജാതിവേര്തിരിവുകളൊക്കെ കുറേ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. അവളെന്നെ ‘കുട്ടി’യെന്നു വിളിച്ചു. ഞാനവളെ തരംപോലെ ‘എടീ, കുറുമ്പീ’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. പുഴയില് പെണ്ണുങ്ങളുടെ കടവില് വെള്ളമുണ്ടുടുത്ത് ഒന്നിച്ച് മുങ്ങിനിവരുന്നതുവരെ വളര്ന്നു കൂട്ട്. നനഞ്ഞ തുണിയുടെ സുതാര്യതക്കിപ്പുറം തെളിയുന്ന അവളുടെ ഉരുണ്ട ഇളം കറുപ്പുള്ള മാറിടങ്ങളില് ഞാന് പാളിനോക്കി. പുഴവെള്ളം കോരി എന്റെ മുഖത്തുചെപ്പി അവള് പുഴപോലെ ചിരിച്ചുനിന്നു.
കാലം പുഴയെക്കാള് വേഗതയില് ഒഴുകിപ്പോയി. തെങ്ങുകേറ്റക്കാരന് ശങ്കരന്റെ കെട്ടിയോളായി അവള് 18 ാം വയസ്സില് വീട്ടമ്മയായിട്ടും ഞങ്ങള് ഇടക്കിടെ തമ്മില് കണ്ടു. അവളുടെ കല്യാണത്തിന് ഞാന് പോയിരുന്നില്ല, ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും. ഉള്ളാടക്കുടിയിലെ
💬 Comments
View all comments