Chapter Title : അമ്മിഞ്ഞ പോരാ.. 2 [വിടൻ]

ആരും കാണുന്നില്ലന്ന് ഉറപ്പിച്ചു...

" സമ്മതം.. "  എന്ന മട്ടിൽ ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ  ഭാമയുടെ മുലകൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ക ശക്കി  ഉടച്ചു...

സുഖത്തിൽ മുങ്ങി,  ഭാമ  പിന്നിൽ നിന്ന രാകേഷിന്റെ കഴുത്തിൽ  ചുറ്റി...

ഒന്നും അറിയാതെ റെക്കോർഡ്  റൂമിൽ  വന്ന  രേഖ ഇത്  കണ്ടു,  വന്ന വേഗത്തിൽ തിരിച്ചു  പോയി...

പരിഭ്രമിച്ച്  പുറത്തിറങ്ങിയ രാകേഷ് , രേഖയെ നോക്കി  കണ്ണിറുക്കി...

കേബിനിൽ  ചെന്ന  രാകേഷ് , പ്യൂൺ ശേഖര പിള്ളയെ വിട്ട് രേഖയെ  വിളിച്ചു...

" രേഖ... ഒന്നും  കണ്ടില്ല... മനസ്സിലായോ..? "

രാകേഷ്  പറഞ്ഞു..

" ഹമ്... പക്ഷേ... "

രേഖ  പാതിയിൽ  നിർത്തി...

" എന്ത്.. പക്ഷേ...? "

അമ്പരപ്പോടെ രാകേഷ്  ചോദിച്ചു...

" ഒരു ദിവസം... എന്റെ കൂടേം.... "

രേഖ  നാണിച്ചു,  തല താഴ്ത്തി...

തികച്ചും യാന്ത്രികമെന്നോണം രേഖ തന്റെ, പുരുഷവർഗത്തെയാകെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന  പൊക്കിൾ  സാരി  ഒതുക്കി  കാട്ടി കൊടുത്തു...

( ആണ് ആണെങ്കിൽ  അയാൾക്ക് പൊങ്ങിക്കാണുമെന്ന്  രേഖയ്ക്ക് അറിയായിരുന്നു..)

രാകേഷ്  രേഖയെ നോക്കി ചിരിച്ചു, ഹൃദ്യമായ ഒരു  ചിരി....

രേഖയ്ക്ക്  അത് മതിയായിരുന്നു....

രേഖ നാളുകൾ  തള്ളി നീക്കി..., ആ  സുദിനത്തിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു...

" പൂച്ചയ്ക്ക് ആര് മണി കെട്ടും...? "

എന്ന്  ആകുലപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞ  രാകേഷിന്  ഇത് ഡബിൾ ദമാക്ക.....!

" ഭാമയുടെ  കുത്തി നിർത്തിയ മുലകൾ... ഇപ്പോൾ ഇടിഞ്ഞു  താണിരിക്കും..!"

ഓർത്തു കമ്പിയായ  കുണ്ണ  തലോടി,  രാകേഷ് ഓർത്തു...

രണ്ടു നാൾ  കഴിഞ്ഞു ഒരു നാൾ, ഭാമ  ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറ്റ്  പാത്രം കഴുകി വരുമ്പോൾ,  എതിരെ വന്ന  രാകേഷിന്റെ  അടുക്കൽ പതിഞ്ഞ  ശബ്ദത്തിൽ ഭാമ  ചോദിച്ചു..,

" അപ്പോൾ... കാര്യങ്ങൾ... എങ്ങനെയൊക്കെയാ...? "

" ടീ ബ്രേക്ക്  സമയത്ത്, ഭാമ  കേബിനിൽ വന്നോളൂ.. "

രാകേഷിന്റെ ക്ഷണം  മതിയായിരുന്നു, ഭാമയ്ക്ക്...

" ഇന്ന് ഞാൻ ഉച്ചക്ക്  പോകും സാറെ... നാളെ ആയാലോ? "

ഭാമ കൊഞ്ചി...

" ഓഹ്.. ഷുവർ... "

രാകേഷിന് നൂറു സമ്മതം..

ഭാമ അന്ന് ഹോസ്റ്റലിൽ പോകുന്നതിന്  പകരം... നേരെ പോയത്