അമ്മൂസിന്റെ സുഖകുഴി 2 ammosinte Sukhakuzhi Part 2 | Author : Professor Cuckold [ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

ഇതൊരു Cuckold/Humiliation ഗണത്തിൽപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഈ ശൈലിയോട് താൽപ്പര്യമില്ലാത്തവർ ദയവായി തുടർന്ന് വായിക്കരുത് എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. ഇതിൽ പ്രതികാരമോ ആക്ഷനോ ഉണ്ടാവില്ല, മറിച്ച് വികാരങ്ങളുടെയും ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെയും Extreme തലങ്ങളാണ് പരീക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഈ അധ്യായത്തിൽ നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന കമ്പി ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല, പക്ഷേ അമൃതയുടെയും വിനുവിന്റെയും ജീവിതത്തിലെ ആ വന്യമായ മാറ്റങ്ങളുടെ തുടക്കം ഇവിടെയാണ്.

വായിക്കുക... അനുഭവിക്കുക.

അധ്യായം 2: മദജലം മണക്കുന്ന മെൽബൺ

അലാറം രാവിലെ ആറുമണിക്ക് മുഴങ്ങി. അമൃത ഉടൻ കൈ നീട്ടി അത് ഓഫ് ചെയ്തു. മെൽബണിലെ തണുപ്പും നിശ്ശബ്ദതയും നിറഞ്ഞ രാവിലെകൾ അവൾക്ക് ശീലമാണ്. പക്ഷേ ഇന്നലത്തെ രാത്രിക്ക് ശേഷം ഈ പുലർച്ചെക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരമുള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഫോണിലേക്ക് നോക്കി. വിനു ബാത്ത്‌റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി അർജുന്റെ ആ വിചിത്രമായ ഡിമാൻഡിനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം അവർക്കിടയിൽ ഒരു മരവിപ്പായിരുന്നു.

“ഇന്നും നേരത്തെയാണല്ലോ…” വിനു മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം കുറ്റബോധവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും കലർന്നിരുന്നു.

“ഓഫീസിൽ ഡെഡ്‌ലൈനാണ്, ഇന്നെങ്കിലും തീർത്തില്ലെങ്കിൽ ശരിയാവില്ല!” അമൃത മുടി കെട്ടിക്കൊണ്ട് കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു. വിനു പല്ല് തേച്ച് കൊണ്ട് കൂടെ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു, കൗണ്ടറിൽ ചാരി നിൽക്കുകയാണ് ഇപ്പോൾ.

“കഫേയുടെ കാര്യത്തിൽ വല്ല തീരുമാനമായോ?”

വിനു തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി.

“ബ്രോക്കർ പറയുന്നത് പണം കിട്ടാൻ വൈകുമെന്നാണ്. നമ്മൾ വിചാരിച്ച പോലെ നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഇത് തടസ്സമാകും. കടങ്ങൾ വേറെയും… പക്ഷേ…” അവൻ വാക്കുകൾ പാതിയിൽ നിർത്തി.

വിനു എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അർജുൻ. അവന്റെ പണം. അതിന് പകരമായി അവൻ ചോദിച്ച ‘അമ്മൂസിനെ’. അമൃത കാപ്പിക്കപ്പ് വിനുവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി. ശേഷം ഓഫീസിലേക്ക് പോകാനുള്ള തയാറെടുപ്പുകൾ നടത്തി, അവനോട് ഒന്നും പറയാതെ ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി.

സൗത്ത് യാര (South Yarra) സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും സിറ്റിയിലേക്കുള്ള മെട്രോ പതുക്കെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ജനാലയ്ക്കൽ ഇരുന്ന അമൃതയുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലായിരുന്നെങ്കിലും മനസ്സ് വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക്, ആ പഴയ കോളേജ് കാലത്തേക്ക് ഊളിയിട്ടിരുന്നു.

മനസ്സിൽ തെളിയുന്ന ഒരേയൊരു മുഖം അർജുൻ...

അവൻ എന്നും ഒരു നിഗൂഢതയായിരുന്നു. ഒരു കടങ്കഥ പോലെ ആർക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത ഒരാൾ. എല്ലാവരോടും വളരെ മാന്യമായി മാത്രം പെരുമാറുന്ന ശൈലി, പക്ഷേ ഒരല്പം പോലും അധികം സംസാരിക്കില്ല. ആ മിതഭാഷിത്വം തന്നെയായിരുന്നു അവനെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാക്കിയിരുന്നതും. അർജുന്റെ ആ ഗൗരവത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന രഹസ്യമെന്തായിരിക്കുമെന്ന് അന്ന് പലപ്പോഴും അവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൻ നടന്നു വരുമ്പോൾ പെൺകുട്ടികളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു നോട്ടം അവൾ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. അന്ന് അവനോട് നല്ലൊരു സൗഹൃദം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നീടിങ്ങോട്ട്, കഴിഞ്ഞ മാസം അവനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ വരെ ആ സൗഹൃദം അതെ പോലെ നിലനിർത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷേ വിനു