Chapter Title : അമ്മുവിന്റെ അപ്പൂസ് [ബാർബേറിയൻ]
അറിയില്ല, എന്നാലും എന്റെ കുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് പേടി ഉണ്ടാവില്ലേ... അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിക്കണം ട്ടോ...'
അമ്മു അപ്പൂപ്പന്റെ സംസാരത്തിൽ ആകെ അമ്പരന്ന് ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ പ്രണയം ഇന്നത്തോടെ തീരുമാനമായി എന്നാണ് അവൾ കരുതിയത്. വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറി ആയിരുന്നു അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.
പിന്നെ പിറ്റേന്ന് വീട്ടിലേയ്ക്ക് പാക്ക് ചെയ്യലും, വേറെ കോളേജിലേക്കുള്ള അഡ്മിഷനും ഒക്കെയായിരുന്നു അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതു. പക്ഷെ...
അപ്പൂപ്പനെ ഇത്രയും സോഫ്റ്റ് ആയിട്ട് അവൾ കണ്ടിട്ടും ഇല്ല. അവൾ നന്നായി അമ്പരന്നെങ്കിലും തന്നോടുള്ള കരുതലും സ്നേഹവും അപ്പൂപ്പൻ കാണിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല ആശ്വാസമായി.
'പേടിക്കേണ്ട അപ്പൂപ്പാ... അവൻ ഒരു പാവമാ. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ചാണ് പഠിക്കുന്നതൊക്കെ... നല്ല സ്വഭാവമാണ്, നന്നായിട്ട് പഠിക്കുകയും ചെയ്യും.'
'ഉം... നല്ല സ്വഭാവം ഞാൻ നേരത്തെ കണ്ടു' ഓർക്കപ്പുറത്തെ ആ വാചകം അമ്മുവിന്റെ തൊലി ഉരിച്ചു അവൾ ആകെ ചമ്മി നാണംകെട്ടു.
'ഇതൊക്കെ ഫോണിലൂടെയെ ഉള്ളോ അതോ നേരിട്ടും ഉണ്ടോ?' അനന്തൻ ചോദിച്ചു.
'ഫോണിലൂടെയേ ഉള്ളൂ...' അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
'ഉറപ്പാണോ...?' അയാൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
'അത്... പിന്നെ... അപ്പൂപ്പാ...' അവൾ ആകെ പതറി.
'അമ്മൂ... എന്താ ഈ കേൾക്കുന്നേ... നീ അപ്പോൾ കന്യകയല്ലേ? 18 ആയേ ഉള്ളൂ നിനക്ക്...'
അമ്മു ആകെ വിളറി വെളുത്തു.
'ഏയ്... അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല അപ്പൂപ്പാ...' അവൾ ആകെ വിയർത്തു.
അവളുടെ ഗന്ധം ആ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു.
'ഉം... അതൊന്നും വേണ്ടാ ട്ടോ... പെൺകുട്ട്യോൾ ഇത്തിരി സൂക്ഷിക്കുന്നത് നല്ലതാ... പിന്നെ, ഇന്ന് അടുക്കളയിൽ കാട്ടികൂട്ടിയപോലൊക്കെ നടന്നിട്ടുണ്ടാകും ല്ലേ?' അയാൾ ചോദിച്ചു.
അവൾ ആകെ ഉരുകിയൊലിച്ചു. നാണക്കേട്കൊണ്ട് താൻ ഇല്ലാതാവുന്നപോലെ അവൾക്കു തോന്നി.
ചോറു കഴിഞ്ഞു അവൾ വേഗം പാത്രം കഴുകി മുറിയിലേക്ക് കയറി. നാണക്കേട്കൊണ്ട് അവൾക്കു ആകെ വയ്യാതായി. അതും അപ്പൂപ്പൻ.
നടന്നതൊക്കെ അവൾ നസീമിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. അവനോട് ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേയ്ക്ക് വിളിക്കേണ്ടെന്നും നമ്പർ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുകയാണെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു.
എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. എന്തായാലും താൻ വിചാരിച്ചപോലെ ഭയപ്പെടാനുള്ള ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്നു അവൾക്കു ഉറപ്പായി.
💬 Comments
View all comments