Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 10 [Kumbhakarnan]

നിയന്ത്രിച്ചു.

ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ്  കിടന്ന് നന്നായി ഉറങ്ങി. ഉണർന്നപ്പോൾ അഞ്ചു മണി.
അതും അമ്മ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഉണർന്നത്.
"വേഗം എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയാവ് മോനെ...നമുക്ക് കാവിൽ ഒന്നു പോയി തൊഴുതിട്ടു വരാം. കുറേ കാലമായില്ലേ ? "
"ശരിയമ്മേ... അമ്മൂമ്മയെവിടെ ?"
"ആഹാ...അമ്മൂമ്മയെ കാണാഞ്ഞിട്ട് വല്ലാത്ത വെപ്രാളമാണല്ലോ. ഉം ...ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് എല്ലാം..."
അമ്മ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.
"പോമ്മേ ....."
അവൻ അമ്മയുടെ ചന്തിക്കിട്ടൊരു നുള്ളു കൊടുത്തു.

അവൻ കുളിച്ച് റെഡിയായി വന്നപ്പോഴേക്കും അമ്മയും അമ്മൂമ്മയും ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടുപേരും സെറ്റ് സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. രണ്ടും ഒന്നിനൊന്ന് അഡാർ ഐറ്റങ്ങൾ.. ആരു കണ്ടാലും മോഹിക്കുന്ന ചന്തം. വീട് പൂട്ടി മൂവരും റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അവരോട് മുൻപേ നടക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവരുടെ പിന്നിലായി അവൻ നടന്നു. ഹോ...രണ്ട് സെറ്റ് കുണ്ടികൾ. നടത്തയുടെ താളത്തിനനുസരിച്ച് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു തുളുമ്പുന്ന നിതംബ ഗോളങ്ങൾ. പെട്ടെന്ന് രേവതി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തങ്ങളുടെ കുണ്ടിയാട്ടം കണ്ട് സുഖിച്ചു നടക്കുകയാണ് കള്ളൻ.
"മോനെ...എന്തിനാ പിറകിൽ നടക്കുന്നത്...? കേറി വാ...ഒപ്പം നടക്കാമല്ലോ..."
ശാരദ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ രേവതി ചിരിച്ചു.
"അവൻ പിറകിലേ നടക്കൂ അമ്മേ......".
"ആഹാ....അതു ശരി...."
ശാരദ അവനെ നോക്കി എല്ലാം മനസ്സിലായി എന്നമട്ടിൽ  തലയാട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു.

നടന്നു പോകാവുന്ന ദൂരമേ ഉള്ളൂ കാവിലേക്ക്. തറവാട്ടു വക കാവാണ്. ആണ്ടിലൊരിക്കൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തി നാഗ ദൈവങ്ങളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തും. നിത്യവും ദീപം കൊളുത്തലോ ആരാധനയോ അവിടെ പതിവില്ല. അരയേക്കർ സ്ഥലത്ത് അതിവിശാലമായ കാവാണ്. പകൽ പോലും കാവിനുള്ളിൽ വെയിൽ വീഴില്ല. അവർ കാവിലെത്തി. ഉള്ളിൽ നാഗങ്ങളുടെ വിഗ്രഹമുണ്ട്. കൈയിൽ കരുതിയിരുന്ന എണ്ണയും തിരിയും ഇട്ട് അവർ ദീപങ്ങൾ കൊളുത്തി. അല്പനേരം തൊഴുകൈയുമായി അവർ നിന്നു.

"മോളേ...രേവതീ..."
"എന്താമ്മേ...?"
"മോൾ ആ താലിമാല ഊരി അമ്മയുടെ കൈയിൽ തരൂ..."
"എന്തിന്...?"
"കാര്യമുണ്ട്...ഊരി തന്നോളൂ..."
അവൾ താലി മാല ഊരിക്കൊടുത്തു. അമ്മൂമ്മ അത് നാഗായക്ഷിയുടെ വിഗ്രഹത്തിന് മുന്നിൽ വച്ചു തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിച്ചു. എന്നിട്ട് അത് കൈയിലെടുത്തു. അതിന്റെ കൊളുത്ത് അകറ്റി .
"മോനേ...."
"എന്താമ്മൂമ്മേ...?"
"മോൻ ഇത് കൈയിൽ വാങ്ങിക്ക്.."
ശാരദ