Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 10 [Kumbhakarnan]

പോകാം..."

അമ്മൂമ്മ ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വച്ചതും അമ്മ അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.
"അങ്ങനെയങ്ങ് പോയാലോ...എനിക്കുമുണ്ട് ഒരു കടം. പത്തു പതിനെട്ട് വർഷക്കാലം നിങ്ങളെ തീ തീറ്റിച്ചു ഞാൻ. ആ അഗ്നിയിലല്ലേ അച്ഛൻ നീറി മരിച്ചത് ? അമ്മ തനിച്ചായത് അങ്ങനെയല്ലേ..? അതിന് എനിക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണ്ടേ ?.."
"അതിന് നീ എന്തു ചെയ്യാൻ പോകുന്നു...?"
"പറയാം...അമ്മ ആ താലിമാല ഇങ്ങോട്ട് ഊരി തന്നേ..."
"എന്തിനാണ് മോളേ...?"
"ചോദ്യമൊക്കെ പിന്നീട്. ഇപ്പോൾ അമ്മ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അങ്ങോട്ട് ചെയ്താട്ടെ..."
അമ്മൂമ്മ താലിമാല ഊരി അമ്മേടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.
"മോനേ... നീയിത് അമ്മൂമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിക്കൊടുക്ക്. .."
"മോളേ....നീ എന്താണ് ഈ പറയുന്നത് ?"
അമ്മ ആ ചോദ്യം കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.
"കെട്ട് കണ്ണാ...നിന്റെ അമ്മൂട്ടിയുടെ കഴുത്തിൽ. "
അവൻ അമ്മൂമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. അവർ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറകൊണ്ടു.
"എനിക്ക് മാത്രമായി ഇനി ഒരു സുഖങ്ങളും വേണ്ടാ. പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ ഞാൻ എനിക്കുള്ളത്തിൽ പാതി അമ്മയ്ക്ക് തരികയാണ്. നിങ്ങളോട് ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തമായി കരുതിയാൽ മതി.."

അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും രേവതിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഇനിയും അവളെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ ശാരദക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല. അവർ തന്റെ പേരക്കുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഒരു നവോഢയെപ്പോലെ തലകുനിച്ചു നിന്നു. അവൻ അവരുടെ കഴുത്തിൽ  താലിമാല ചാർത്തി.
അവരുടെ തലമുടി ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ആ താലിമാലയുടെ കൊളുത്ത് രേവതി കടിച്ചു മുറുക്കി. അവരുടെ തലക്ക് മുകളിൽ നിറയെ പൂത്തുനിന്ന ഇലഞ്ഞി അവരുടെ മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. അമ്മൂമ്മയെ വലിച്ചു