Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 10 [Kumbhakarnan]

സ്ത്രീ ഒരു പത്തൊമ്പതുകാരന്റെ മുന്നിൽ ..അതും സ്വന്തം പേരക്കുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ തളരുന്നതെന്തിന്...? അവർ ആലോചിച്ചു. പിന്നെ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു മുഖമുയർത്തി. അവന്റെ മുഖത്ത് വിടർന്ന ഒരു കള്ളച്ചിരി.കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം.
വയ്യ...വീണ്ടും കാലുകൾ തളരുന്നു.

"ശാരദക്കുട്ടീ....."
അവന്റെ പ്രേമം തുളുമ്പുന്ന വിളി.
"എന്തോ....."
വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളികേട്ടത് സ്വയം അറിയാതെയാണ് .
അവന്റെ കൈകൾ തോളിൽ അമർന്നപ്പോഴേക്കും ആ ഒരു നിമിഷത്തിന് കാത്തിരുന്നിട്ടെന്നവണ്ണം ആ മാറിലേക്ക് വാടി വീണു.അപ്പോൾ , താൻ അവന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മയാണെന്നോ ഇത് തന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണെന്നോ അവർ മറന്നു. ഒരു കൗമാരക്കാരി കാമുകിയെപ്പോലെ കാതരയായി അവർ അവന്റെ മാറിൽ മുഖം ചേർത്തു നിന്നു.

അവൻ അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നടന്നത് അവരുടെ കിടപ്പു മുറിയിലേക്കാണ്. അവൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവരെ അരികിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. അവരുടെ കൊഴുത്ത തുടയിൽ തുടയമർത്തി യിരുന്നപ്പോൾ ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന കാമച്ചൂട് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
"അമ്മൂട്ടീ...."
അവൻ അവളുടെ കാതിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു വിളിച്ചു. ഇപ്പോഴും താൻ ഒരു കൺഫ്യൂഷനിലാണെന്ന് അവർക്ക് ബോദ്ധ്യമായി. എന്തൊക്കെയോ തന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹമുള്ളപ്പോൾ മാസത്തിൽ ആ നാല് ദിവസങ്ങളിൽ ഒഴികെ എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. ഭർത്താവ് മരിച്ചതിനു ശേഷം ഇത്തരം വികാരങ്ങളിൽ നിന്ന് മനപൂർവ്വം ഒരകലം പാലിക്കുകയായിരുന്നു. നിത്യവും കിട്ടിയിരുന്ന ലഹരി പെട്ടെന്ന് കിട്ടാതായാൽ അതിന് അടിമപ്പെട്ടവർ വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിപ്പെടുമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാമത്തിനും അങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിലേക്ക് മനുഷ്യനെ തള്ളിവിടാൻ സാധിക്കുമെന്ന് തന്റെ അനുഭവത്തിലൂടെ പഠിച്ചതാണ്. ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികളിൽ കാമം ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു കയറ്റി ഊക്കിച്ചാലോ എന്നുവരെ തോന്നീട്ടുണ്ട്.

പറമ്പിൽ പണിചെയ്യാൻ വരുന്ന നല്ല ഉറച്ച ശരീരമുള്ള ചെറുമക്കിടാത്തന്മാരെ അവരറിയാതെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട്.  അവരുടെ കരുത്തുറ്റ മേനിക്കടിയിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷേ ആ സ്വപ്നമൊന്നും യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ ഒരിക്കലും താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. ഭക്തിയുടെ ഉരുക്കു ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ച് ഉള്ളിലെ കാമത്തെ താൻ ഇത്രകാലവും അടക്കിനിർത്തി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ ചങ്ങലകൾ ഒക്കെയും പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ് അത് വെളിയിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. തനിക്ക് സുഖിക്കണം എന്നൊരു ആർത്തി ഇന്നലെ രാത്രിമുതൽ