Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 12 [Kumbhakarnan]

പുളിശ്ശേരിയുമുണ്ടാക്കി .
"കണ്ണാ...വേഗം കുളിച്ചുവന്നേ.... ഞാനും ഒന്നു കുളിക്കട്ടെ."
ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ നേരെ കുളിമുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. അവൻ തോർത്തുമായി ഹോളിലെ ബാത്റൂമിലും കയറി. അവൻ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ് മാറി വന്നപ്പോഴേക്കും അമ്മ ടേബിളിൽ ചോറും കറിയും വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു വയർ നിറയെ കഴിച്ചു.
പാത്രങ്ങൾ കഴികി വച്ചിട്ട് രേവതി തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ഗോപിയെ വിളിച്ചു .
"അവൻ ഇവിടേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നൂത്രേ.. തൽക്കാലം നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളത്ര മതി.."
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് അവൾ മകനോടായി പറഞ്ഞു.

അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഗോപിയുടെ ഹോണ്ട ആക്റ്റീവ മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു. വണ്ടിയിൽ വച്ചിരുന്ന തെങ്ങുകയാറാനുള്ള യന്ത്രം അവൻ കൈയിലെടുത്തു.
"ചേച്ചിയേ...ഞാൻ വന്നൂട്ടോ..."
അവന്റെ ഒച്ചകേട്ട് രേവതിയും മകനും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.
"ങാ...ഗോപീ...ആ വടക്കേ പറമ്പിലെ കുറച്ചു തെങ്ങിൽ നിന്നു മതി ഇന്ന്.. ബാക്കി നാളെയാകാം. "
"ഓ...കെ. ചേച്ചീ..."
ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ അതുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗോപി വടക്കേ പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു കുട്ടയുമായി രേവതിയും അതിനു പിന്നാലെ രാഹുലും പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു.

മെഷീൻ വച്ചുള്ള തെങ്ങുകയറ്റമായതുകൊണ്ട് വളരെ വേഗം കഴിഞ്ഞു. തെങ്ങുകളുടെ ചുവട്ടിലും ദൂരെയുമായി വീണുകിടന്ന തേങ്ങാ രേവതിയും മകനും കൂടി പെറുക്കി കൂട്ടുമ്പോഴാണ് ഗോപി പറഞ്ഞത്.

"ചേച്ചി ആ കുട്ടയിലോട്ട് പെറുക്കി ഇട്ടാട്ടെ. തേങ്ങാക്കൂട്ടിൽ ഞാൻ കൊണ്ടോയി ഇട്ടുതരാം. "

"ആഹാ...സന്തോഷം. ഇത് ഞങ്ങള് രണ്ടും കൂടി ചുമക്കണമല്ലോ എന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. നിനക്ക് നൂറു രൂപ കൂടുതൽ തരുന്നുണ്ട് ഞാൻ.."

"രൂപയൊന്നും കൂടുതൽ വെണ്ട ചേച്ചീ..
ഈ തേങ്ങാ ചുമന്ന് തേങ്ങാക്കൂട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ തലയിൽ നിന്ന് ഒന്നു പിടിച്ചിറക്കാൻ സഹായിച്ചാൽ മാത്രം മതി.."

അത് പറഞ്ഞിട്ട് ഗോപി കുട്ടയെടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞു. രാഹുൽ ഒരുവശത്തു നിന്ന് അത് ഉയർത്താൻ സഹായിച്ചു.
ഗോപി ചുമടുമായി നടന്നപ്പോൾ അവൾ മകനോട് പറഞ്ഞു.
"മോനേ... കണ്ണാ...ഗോപിയോടൊപ്പം ചെന്ന് ഒന്നു സഹായിക്ക്..."
"അമ്മ ചെല്ലൂ.. ഞാൻ കുട്ട തലയിൽ കയറ്റാൻ സഹായിക്കാം. അതല്ലേ ബുദ്ധിമുട്ട് കൂടുതൽ. തലയിൽ നിന്ന് ഇറക്കാൻ പെട്ടെന്ന് കഴിയും. അതോണ്ട് അമ്മ ചെല്ലൂ..."
അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്