Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 12 [Kumbhakarnan]

അന്തരീക്ഷം.
അവൻ മെല്ലെ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മയുടെ മുറി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. അവൻ വാതിലിൽ ഒന്നു തള്ളിനോക്കി. അകത്തുനിന്നും കുറ്റി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. വാതിലിൽ ചെവി ചേർത്തുവച്ചു. ഒരനക്കവും കേൾക്കുന്നില്ലല്ലോ. ഒരു ഗുഡ് നൈറ്റ് പോലും പറയാതെ ഉറങ്ങിക്കളഞ്ഞല്ലോ. പാവം ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ എപ്പോഴാണ് ഉറങ്ങിയത് ! ഏതാണ്ട് രണ്ടു മണിവരെ മൂന്നുപേരും തകർത്ത് പണ്ണുകയായിരുന്നല്ലോ. പിന്നെ പകലിലെ യാത്രയും. ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ. ഗുഡ് നൈറ്റ് രേവൂട്ടീ.... അവൻ മന്ത്രിച്ചു.

തന്റെ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി. കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് തുറന്നുകിടന്ന ജനാല ഒന്നടച്ചേക്കാമെന്നു കരുതി. ജനലിനരികിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് അവിടെ വച്ചിരിക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂമാലയുടെ പൊതി കണ്ണിൽ പെട്ടത്. ഇനി ഇതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ. അവൻ അത് കൈയിലെടുത്ത് വലിയ ഇച്ഛാഭംഗത്തോടെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു കിലുക്കം കേട്ടത്. അവൻ കാതോർത്തു. ഒരു പാദസരത്തിന്റെ കിലുക്കമല്ലേ കേൾക്കുന്നത്..

അത് അടുത്തടുത്തു വരുന്നു. തൊട്ടു പിന്നിൽ ആ കിലുക്കം നിശ്ചലമായി. കഴുത്തിനു പിന്നിൽ ചൂട് നിശ്വാസം പതിച്ചപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രൂപം. അവന്റെ ശരീരത്തിലാകമാനമുള്ള രോമങ്ങൾ നൊടിയിടയിൽ ഉയർന്നു നിന്നു. വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അവൻ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി ഒന്നുകൂടി നോക്കി. ആദ്യം കണ്ണുകളിൽ തടഞ്ഞത് നെറ്റിയിൽ വലിയ വട്ടത്തിൽ ചാർത്തിയ ഒരു കുങ്കുമപ്പൊട്ടായിരുന്നു. ചുരുണ്ട മുടി അഴിച്ച് പിന്നിൽ വിടർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രധനസ്സുപോലെ വരച്ച മനോഹരമായ പുരികക്കൊടികൾ. വാലിട്ട് നീട്ടിയെഴുതി ഭംഗിയേറ്റിയ മിഴികൾ. നനുത്ത ചുണ്ടുകൾ. ശംഖു തോൽക്കുന്ന കഴുത്തിൽ പൊന്നിൻ്റ താലിമാല . ചുവന്ന ബ്ലൗസിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന കൂർത്ത മുലകൾ . പരന്ന വയറിൻ്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾ കുഴി