Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 12 [Kumbhakarnan]

അവനെ കടന്നു പോയി. റോഡിലെ ചെമ്മണ്ണു പറന്ന് അവന്റെ കണ്ണിലും മുഖത്തുമൊക്കെയായി.
"പന്ന മൈരുകൾ..."
കാറിനെ നോക്കി ഉറക്കെ ഒരു തെറി പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ വണ്ടി വിട്ടു.

സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങി അവൻ വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴുണ്ട് മുറ്റത്ത് കിടക്കുന്നു ആ കാർ. കറുത്ത ഇന്നോവ. ഇതാരാണാവോ ഈ വണ്ടിയിൽ...!!
അവൻ ഹോളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അമ്മ ആരോടോ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുകയും പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കേട്ടു. അവൻ അകത്തു കയറി. ഹോളിലെ സോഫയിൽ അമ്മയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ. അമ്മയുടെ പ്രായം തോന്നും കണ്ടാൽ. അമ്മയെക്കാൾ സൗന്ദര്യം അൽപ്പം കൂടുമെങ്കിലെയുള്ളൂ. കൈയില്ലാത്ത ബ്ലൗസും സാരിയും കഴുത്തൊപ്പം വെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന നീളൻ മുടിയും ചുണ്ടിൽ കട്ടിക്ക് തേച്ചിരിക്കുന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കും ആളൊരു സൊസൈറ്റി കൊച്ചമ്മയാണെന്നു വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.
അവരുടെ എതിർ വശത്തുള്ള സെറ്റിയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ. ജീൻസും ഷർട്ടുമാണ് വേഷം. പറ്റെ വെട്ടി നിർത്തിയിരിക്കുന്ന മുടിയും ആ ശരീര പ്രകൃതിയും ഹിന്ദി നടൻ നാനാ പഠേക്കറെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. മുഖവും ഏതാണ്ട് അയാളെപ്പോലെതന്നെ. തീഷ്ണമായ നോട്ടവും വളരെ ലുബ്‌ധിച്ചുള്ള പുഞ്ചിരിയും.

"ഇവനാണ് എന്റെ ഒരേയൊരു മകൻ. പേര് രാഹുൽ. എല്ലാരും കണ്ണൻ എന്നു വിളിക്കും."

ഇരുവരെയും നോക്കി റിലേ പോയതുപോലെ നിൽക്കുന്ന അവനെ ചൂണ്ടി രേവതി അവരോടു പറഞ്ഞു.

"നിനക്ക് ഇവരെ മനസ്സിലായോ കണ്ണാ. അമ്മേടെ കൂട്ടുകാരി ഗായത്രിയും ഭർത്താവും. അന്ന് നമ്മൾ തറവാട്ടിൽ പോയപ്പോ...അമ്മ പോയിരുന്നില്ലേ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ കാണാൻ... അവളാണ് ഇവൾ..."
അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ പരിചയപ്പെടുത്തി. ആഹാ...ഗായത്രി...ഇവരെ തനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ഇവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് അമ്മ പോയതുകൊണ്ടല്ലേ തനിക്ക് അമ്മൂമ്മയെ ഊക്കാൻ സാധിച്ചത്.