Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 12 [Kumbhakarnan]

തുറന്നു നോക്കി. രണ്ടായിരത്തിന്റെ രണ്ടു കെട്ടുകൾ. അവൻ അത് അങ്ങനെതന്നെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ വച്ചു.
അവർ യാത്രപറഞ്ഞു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. രാഹുൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മാറിൽ കിടന്ന തോർത്തു കൊണ്ട് വായപൊത്തി കരയുന്ന അമ്മൂമ്മ. അവൻ തിരികെ നടന്ന് അമ്മൂമ്മയുടെ അരികിലെത്തി.  ആ തോർത്ത് പിടിച്ചു വാങ്ങി അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. പിന്നെ വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ ചുണ്ടമർത്തി. ആ ഒരു നിമിഷത്തിന് കാത്തിരുന്നിട്ടെന്നവണ്ണം ശാരദ കൊച്ചുമകനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തെരുതെരെ ഉമ്മവച്ചു.

"അമ്മൂട്ടി വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ. എപ്പോൾ വിളിച്ചാലും ഈ കണ്ണൻ ഓടിവരില്ലേ..."
ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ മുലകൾ ഒന്നു പിടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ തുടർന്നു.
"കണ്ണൻ കള്ളനല്ലേ .. വന്നാൽ പിന്നെ അമ്മൂമ്മയുടെ ഈ പാൽക്കുടങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചു പാല് കുടിക്കില്ലേ...പിന്നെ ഈ തൈരു കുടത്തിൽ കടകോൽ ഇട്ട് അടിച്ച് കടഞ്ഞു വെണ്ണ പുറത്തെടുക്കില്ലേ...?"
മുണ്ടിനോടൊപ്പം അമ്മൂമ്മയുടെ പൂറ് ഒന്നു പിടിച്ചമർത്തിയാണ് അവൻ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചത്.
ശാരദ പുഞ്ചിരിച്ചു.
അവൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. രേവതി കാലുകവച്ച് അവന്റെ പിന്നിൽ കയറിയിരുന്നു. വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്ത് ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മുറ്റത്തു നിന്ന് കൈവീശി യാത്രപറയുന്ന ശാരദ.

"കണ്ണാ...നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടോ ?"
അവന്റെ മുതുകിൽ മുലകൾ അമർത്തി മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞ് അവൾ ചോദിച്ചു.
"എന്തിന് ?"
"അല്ല...അമ്മൂമ്മേ വിട്ടു പോരുന്നതിന്.."
"അതുപിന്നെ ഇല്ലാതിരിക്കുമോ ന്റെ രേവൂട്ടീ.. "
"ഉം ...എനിക്ക് മനസ്സിലായി, യാത്രപറഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും പെർഫോമൻസ് കണ്ടപ്പോൾ..."
രേവതി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.
"പിന്നേ.... അമ്മൂസിനെ വിട്ടുപോരാൻ സങ്കടമില്ലാത്ത ഒരാൾ...ഹഹഹ...രാവിലെ രണ്ടും കൂടി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കാണിച്ചതൊക്കെ നമ്മളും കണ്ടേ...."
അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.